5-16

История вещей — Интернет-журнал об истории создания ..

История фортепиано

На историю европейской культуры начала XVIII столетия большое влияние оказало такое событие, как создание фортепиано. Музыкальная культура западной цивилизации полностью изменилась при появлении фортепиано.

Из истории известно о существовании клавишных инструментов еще в Средневековье. Самый старый из них – это орган, являющийся духовым клавишным инструментом, у которого нет струн, зато есть множество труб. Именно поэтому непосредственным родственником фортепиано орган не является.

Фортепиано Бартоломео Кристофори

Композиторы и музыканты XVIII века понимали, что им необходим новый клавишный инструмент, по выразительности не уступающий скрипке. Ощущалась потребность в инструменте, динамический диапазон которого был бы достаточно большим. Воплотить мечты в реальность смог итальянский мастер Бартоломео Кристофори, он занимался в семействе Медичи музыкальными инструментами. Именно с его музыкального инструмента и началась в 1709 году история фортепиано.

Бартоломео Кристофори

Название своему изобретению он дал следующее — «gravicembalo col piano e forte», которое переводится как «инструмент клавишный, играющий громко и нежно». Позднее название сократили, превратив его в одно слово «фортепиано». В 1916 и 1917 годах похожие инструменты были созданы французом Жаном Мариусом и немцем Кристофором Готлибом Шретером.

Фортепиано Бартоломео Кристофори 1720 года

Очень простое фортепиано Кристофори имело клавиши, войлочные молоточки и возвращатель. У него отсутствовали демпфера и педали. При ударе по клавише молоток ударял по струне, после чего она начинала вибрировать. Ее вибрация не была похожа на ту вибрацию, какая бывает у клавикорда или клавесина. Молоточек, благодаря возвращателю, имел возможность идти назад, а не оставаться прижатым к струне, что могло бы в свою очередь заглушать вибрации струны.

Динамический диапазон инструмента и его способность резонировать – это те качества, которые отличают фортепиано от других музыкальных инструментов. Почти колокольного звучания инструменту позволяют достигать его стальная рама и деревянный корпус. От предшественников фортепиано отличает его звучание, способное быть не только тихим или громким, но еще и делающим крещендо и диминуэндо, способность к постепенной или внезапной смене динамики.

История фортепиано

Несмотря на то, что история фортепиано насчитывает 300 лет, появление этого инструмента стало поворотным моментом в искусстве. Вся европейская музыка, а это важная часть всей мировой культуры, изменила свой характер, благодаря этому изобретению.

На протяжении трехсот лет для фортепиано писали все великие композиторы. Многие из них прославились именно фортепианными произведениями. Также с ростом популярности фортепиано начали появляться и пианисты-виртуозы. Одним словом фортепьяно оставило неизгладимый след в истории мировой культуры, став одним из важнейших музыкальных инструментов.

______________________________________________________________________________________________________________________________

История пончо

Пончо – это разновидность традиционной латиноамериканской верхней одежды. Оно представляет собой прямоугольный отрез ткани достаточно большого размера, посредине которого сделан вырез для головы.

Пончо было изобретено индейцами в Южной Америке и являлось их национальной одеждой. Они ценили пончо за удобство. Эта одежда не сковывала движений и при этом была достаточно теплая. Считается, что пончо люди стали использовать в XIII-XIV веках. Эти первые варианты были просты и очень похожи между собой. Они представляли собой тканевые прямоугольники со стороной полтора на полтора метра или полтора на два метра. В них не предусматривались рукава или другие элементы одежды, только круглый вырез для головы.

История пончо

Делали пончо из шерсти животных. Крестьяне и другие простолюдины использовали для производства этой одежды ткань «аваску», она была грубая, так как ткалась из шерсти лам. А люди с хорошим достатком применяли ткань «альпаки», которая была более мягкой и теплой. Вожди индейских племен носили самые дорогие пончо, которые делали из шерсти «викуньи».

История пончо

В давние времена на территориях, где сейчас располагается Перу, производство пончо было настоящим искусством. Занимались этим ремеслом лишь мастера из некоторых районов Патагонии, их изделия ценились на всем континенте. Что удивительно, пончо из грубой ткани делались женщинами, а из тонкой – мужчинами.

История пончо

Для украшения пончо использовали вышивку, бахрому, что делало эту одежду очень привлекательной. Именно это сыграло основную роль в проявлении интереса к этой одежде со стороны европейцев. Спустя непродолжительное время пончо снискало славу отличной одежды не только в Северной Америке, но и в Европе.

История пончо

Но история пончо на этом не заканчивается. Этот вид одежды вошел в моду в начале второй половины XX века, когда его стали демонстрировать на показах модельеров Европы. Оно претерпело значительные метаморфозы: вырезы и горловины стали разнообразными, стали появляться вырезы для рук, карманы, капюшоны, застежки и воротники. Кроме того, модельеры начали создавать различную одежду, в которой проскальзывали идеи пончо. Изменились материалы: они стали более практичными, мягкими и удобными. Появились вязаные пончо, которые быстро завоевали популярность у потребителя.

История пончо

Однако традиционные пончо никуда не делись, и их продолжали носить. Классическое пончо имеет свободный крой, его края свисают до середины бедер, украшения отсутствуют, а декор минимален. Данные пончо привлекают внимание практически любой женщины. Они универсальны. Их можно носить с джинсами, брюками, юбками. Они скрывают худобу и лишний вес, при этом помогают женщине быть элегантной. Возможно, эти преимущества и поддерживают интерес потребителей к этому виду одежды.

_______________________________________________________________________________________________________________

Упражнения

  • КТО ПОСОВЕТОВАЛ, РАЗРЕШИЛ, ОБЕЩАЛ + ИНФИНИТИВ КОМУ?
    1. Профессор посоветовал … не опаздывать на лекции (новый студент)
    2. Мать не разрешила … купить мороженое (свои дети)
    3. Экскурсовод посоветовал … слушать внимательно (некоторые экскурсанты)
    4. Наш преподаватель посоветовал … посетить музей. (все студенты)
    5. Отец обещал … купить фотоаппарат (старший сын)
    6. Ученик обещал … прочесть эту книгу (старая учительница)
    7. Нина разрешила … посмотреть ее фотографии (свой друг)
    8. Врач не разрешает … много курить (этот больной)
    9. Инженер посоветовал … выполнять работу аккуратно (молодой рабочий)
    10. Журналист обещал … написать статью о спектакле (эта молодая артистка)

  • СКОЛЬКО ЛЕТ КОМУ?
    1. Сколько … лет? (Вы)
    2. … 30 лет. (он)
    3. … 21 год. (она)
    4. … 18 или 17 лет? (ты)
    5. скоро 25 лет. (я)
    6. Это Николай. … 23 года.
    7. Это Ирина. … 19 лет.
    8. Это Михаил. … 24 года.
    9. Это Сергей и Юра. … по 20 лет.
    10. Дима, когда ты родился? Сколько … лет?
    11. Николай Петрович, сколько … лет?
    12. Я еще молодой. … 22 года.2. а) Восстановите вопросительные слова.
    1. – … выставке рассказал преподаватель?
    2. – … матче говорил ваш друг?
    3. – … поездке мечтает Наташа?
    4. – … открытии рассказывает статья?
    5. – … лекции ты говоришь?
    6. – … городе говорится в тексте?
    б) Ответьте на эти вопросы, используя слова футбольный, последний,
    интересный, туристический, новый, сибирский.

5-16

История фортепиано

На историю европейской культуры начала XVIII столетия большое влияние оказало такое событие, как создание фортепиано. Музыкальная культура западной цивилизации полностью изменилась при появлении фортепиано.

Из истории известно о существовании клавишных инструментов еще в Средневековье. Самый старый из них – это орган, являющийся духовым клавишным инструментом, у которого нет струн, зато есть множество труб. Именно поэтому непосредственным родственником фортепиано орган не является.

Фортепиано Бартоломео Кристофори

Композиторы и музыканты XVIII века понимали, что им необходим новый клавишный инструмент, по выразительности не уступающий скрипке. Ощущалась потребность в инструменте, динамический диапазон которого был бы достаточно большим. Воплотить мечты в реальность смог итальянский мастер Бартоломео Кристофори, он занимался в семействе Медичи музыкальными инструментами. Именно с его музыкального инструмента и началась в 1709 году история фортепиано.

Бартоломео Кристофори

Название своему изобретению он дал следующее — «gravicembalo col piano e forte», которое переводится как «инструмент клавишный, играющий громко и нежно». Позднее название сократили, превратив его в одно слово «фортепиано». В 1916 и 1917 годах похожие инструменты были созданы французом Жаном Мариусом и немцем Кристофором Готлибом Шретером.

Фортепиано Бартоломео Кристофори 1720 года

Очень простое фортепиано Кристофори имело клавиши, войлочные молоточки и возвращатель. У него отсутствовали демпфера и педали. При ударе по клавише молоток ударял по струне, после чего она начинала вибрировать. Ее вибрация не была похожа на ту вибрацию, какая бывает у клавикорда или клавесина. Молоточек, благодаря возвращателю, имел возможность идти назад, а не оставаться прижатым к струне, что могло бы в свою очередь заглушать вибрации струны.

Динамический диапазон инструмента и его способность резонировать – это те качества, которые отличают фортепиано от других музыкальных инструментов. Почти колокольного звучания инструменту позволяют достигать его стальная рама и деревянный корпус. От предшественников фортепиано отличает его звучание, способное быть не только тихим или громким, но еще и делающим крещендо и диминуэндо, способность к постепенной или внезапной смене динамики.

История фортепиано

Несмотря на то, что история фортепиано насчитывает 300 лет, появление этого инструмента стало поворотным моментом в искусстве. Вся европейская музыка, а это важная часть всей мировой культуры, изменила свой характер, благодаря этому изобретению.

На протяжении трехсот лет для фортепиано писали все великие композиторы. Многие из них прославились именно фортепианными произведениями. Также с ростом популярности фортепиано начали появляться и пианисты-виртуозы. Одним словом фортепьяно оставило неизгладимый след в истории мировой культуры, став одним из важнейших музыкальных инструментов.

______________________________________________________________________________________________________________________________

История пончо

Пончо – это разновидность традиционной латиноамериканской верхней одежды. Оно представляет собой прямоугольный отрез ткани достаточно большого размера, посредине которого сделан вырез для головы.

Пончо было изобретено индейцами в Южной Америке и являлось их национальной одеждой. Они ценили пончо за удобство. Эта одежда не сковывала движений и при этом была достаточно теплая. Считается, что пончо люди стали использовать в XIII-XIV веках. Эти первые варианты были просты и очень похожи между собой. Они представляли собой тканевые прямоугольники со стороной полтора на полтора метра или полтора на два метра. В них не предусматривались рукава или другие элементы одежды, только круглый вырез для головы.

История пончо

Делали пончо из шерсти животных. Крестьяне и другие простолюдины использовали для производства этой одежды ткань «аваску», она была грубая, так как ткалась из шерсти лам. А люди с хорошим достатком применяли ткань «альпаки», которая была более мягкой и теплой. Вожди индейских племен носили самые дорогие пончо, которые делали из шерсти «викуньи».

История пончо

В давние времена на территориях, где сейчас располагается Перу, производство пончо было настоящим искусством. Занимались этим ремеслом лишь мастера из некоторых районов Патагонии, их изделия ценились на всем континенте. Что удивительно, пончо из грубой ткани делались женщинами, а из тонкой – мужчинами.

История пончо

Для украшения пончо использовали вышивку, бахрому, что делало эту одежду очень привлекательной. Именно это сыграло основную роль в проявлении интереса к этой одежде со стороны европейцев. Спустя непродолжительное время пончо снискало славу отличной одежды не только в Северной Америке, но и в Европе.

История пончо

Но история пончо на этом не заканчивается. Этот вид одежды вошел в моду в начале второй половины XX века, когда его стали демонстрировать на показах модельеров Европы. Оно претерпело значительные метаморфозы: вырезы и горловины стали разнообразными, стали появляться вырезы для рук, карманы, капюшоны, застежки и воротники. Кроме того, модельеры начали создавать различную одежду, в которой проскальзывали идеи пончо. Изменились материалы: они стали более практичными, мягкими и удобными. Появились вязаные пончо, которые быстро завоевали популярность у потребителя.

История пончо

Однако традиционные пончо никуда не делись, и их продолжали носить. Классическое пончо имеет свободный крой, его края свисают до середины бедер, украшения отсутствуют, а декор минимален. Данные пончо привлекают внимание практически любой женщины. Они универсальны. Их можно носить с джинсами, брюками, юбками. Они скрывают худобу и лишний вес, при этом помогают женщине быть элегантной. Возможно, эти преимущества и поддерживают интерес потребителей к этому виду одежды.

_______________________________________________________________________________________________________________

Упражнения

  • КТО ПОСОВЕТОВАЛ, РАЗРЕШИЛ, ОБЕЩАЛ + ИНФИНИТИВ КОМУ?
    1. Профессор посоветовал … не опаздывать на лекции (новый студент)
    2. Мать не разрешила … купить мороженое (свои дети)
    3. Экскурсовод посоветовал … слушать внимательно (некоторые экскурсанты)
    4. Наш преподаватель посоветовал … посетить музей. (все студенты)
    5. Отец обещал … купить фотоаппарат (старший сын)
    6. Ученик обещал … прочесть эту книгу (старая учительница)
    7. Нина разрешила … посмотреть ее фотографии (свой друг)
    8. Врач не разрешает … много курить (этот больной)
    9. Инженер посоветовал … выполнять работу аккуратно (молодой рабочий)
    10. Журналист обещал … написать статью о спектакле (эта молодая артистка)

  • СКОЛЬКО ЛЕТ КОМУ?
    1. Сколько … лет? (Вы)
    2. … 30 лет. (он)
    3. … 21 год. (она)
    4. … 18 или 17 лет? (ты)
    5. скоро 25 лет. (я)
    6. Это Николай. … 23 года.
    7. Это Ирина. … 19 лет.
    8. Это Михаил. … 24 года.
    9. Это Сергей и Юра. … по 20 лет.
    10. Дима, когда ты родился? Сколько … лет?
    11. Николай Петрович, сколько … лет?
    12. Я еще молодой. … 22 года.2. а) Восстановите вопросительные слова.
    1. – … выставке рассказал преподаватель?
    2. – … матче говорил ваш друг?
    3. – … поездке мечтает Наташа?
    4. – … открытии рассказывает статья?
    5. – … лекции ты говоришь?
    6. – … городе говорится в тексте?
    б) Ответьте на эти вопросы, используя слова футбольный, последний,
    интересный, туристический, новый, сибирский.

Նոր համաշխարհային բնապահպանական ռազմավարությունը

Քսաներորդ դարի երկրորդ կեսից մարդկությունը սկսեց գիտակցել մեր մոլորակի էկոլոգիական ճգնաժամի հարաճուն վտանգը: Դրա հետ մեկտեղ ակնհայտ դարձավ աշխարհի ժողովուրդների` ճգնաժամի վտանգը կանխելուն ուղղված ջանքերը միավորելու անհրաժեշտությունը: Ի վերջո հաղթանակեց այն գաղափարը, որ անհրաժեշտ է բնապահպանական համաշխարհային միասնական ռազմավարություն մշակել:
 Այդպիսի ռազմավարություն մշակելու աշխատանքներին ձեռնամուխ եղան ձեզ արդեն հայտնի Բնության և բնական ռեսուրսների պահպանության միջազգային միությունը (ԲՊՄՄ), ՅՈՒՆԵՊ-ը և Բնական ռեսուրսների օգտագործման միությունը (ԲՌՕՄ): Այդ կազմակերպությունների մշակած առաջարկությունների հիման վրա ՄԱԿ-ի Գլխավոր անսամբլեան 1982 թ. հանդիսավորությամբ ընդունեց «Բնության պահպանության համաշխարհային խարտիան»:
 1992 թ. ամռանը Ռիո դե Ժանրիոյում կայացավ բարձր մակարդակի միջազգային կոնֆերանս` նվիրված մեր մոլորակի բնության պահպանության համաշխարհային ռազմավարությանը: Նախկինում և ոչ մի միջազգային համաժողով չէր հավաքել պետությունների ու կառավարությունների այդքան շատ ղեկավարների: Դա ընդգծում էր կոնֆերանսի բացառիկ կարևորությունը:
  Ռիո դե Ժանեյրոյի կոնֆերանսի մասնակցում էին  աշխարհի 179 պետությունների պատվիրակություններ, ի թիվս դրանց` և Հայաստանի պետական պատվիրակությունը` հանրապետության նախագահի գլխավորությամբ:   Կոնֆերանսն ընդունեց «Օրակարգ 21-րդ դարի համար»    անունով մի ծավալուն փաստաթուղթ, որը ամբողջ մարդկության համար բնապահպանական գործունեության մի վիտխարի ծրագիր է: Այնտեղ տրված են բնապահպանական քաղաքականության գլխավոր ուղղությունները և նոր համաշխարհային ռազմավարությունը այդ բնագավառում:
 Որոնք են նոր բնապահպանական ռազմավարության գլխավոր ելակետային դրույթները:
  Առաջին. մեր մոլորակը և դրա հարստությունները պարտավոր են պահպանել աշխարհի բոլոր պետությունները , բնակչության բոլոր խավերը և անհատ անձինք:
 Երկրորդ.  բնական միջավայրի պահպանությունը և հարստության սոցիալ-տնտեսական զարգացումը չեն կարող դիտարկվել որպես իրարից անկախ բնագավառեր:
 Երրորդ. միջազգային համագործակցությունը պետք է ուղղված լինի երկու նպաըակի
·         աշխարհի բոլոր ժողովուրդների համար շրջակա միջավայրի բաձր որակի ապահովում·         առողջ և էկոլոգիապես հավասարակշռված տնտեսության ապահովում:Նոր համաշխարհային ռազմավարության համաձայն պետք է արմատապես փոխվի մարդկանց վերաբերմունքը տնտեսության զարգացման և տնտեսական խնդիրների լուծման ուղիների ու միջոցների նկատմամբ:Երկրի տնտեսական վիճակը  և բնակչության բարեկեցությունը ընդունված է չափվում է արտադրած նյութական բարիքներով և ստացվող եկամտի քանակով: Համարվում է, որ ինչքան մեծ է արտադրության ծավալը և ինչքան բարձր է բնակչության մեկ շնչին ընկնող եկամուտը, այնքան բարձր է տնտեսական զարգացման մակարդակը:
 Բայց և հայտնի է , որ ինչքան մեծ է նյութական արտադրության ծավալը, այնքան ուժեղ է բնության շահագործումը, որ նյութական արտադրության քանակական աճը միաժամանակ խորացնում է մարդու և բնական միջավայրի միջև եղած հակասությունը, վատթարացնում բնական միջավայրի որակը, հանգեցնում է բնական ռեսուրսների նվազման և սպառման:
 Ամբողջ աշխարհում տարեցտարի ավելանում է թերսնվողների և աղքատների թիվը: ՄԱԿ-ի տվյալներով այդ թիվը մոտենում է 2 մլրդ-ին:
 Վերջին 50 տարում մարդկությունը  կորցրել է վարելահողերի բերրի շերտի գրեթե 20 %-ը և խոնավ արևադարձային անտառների դարձյալ 20%-ը:
 Գրեթե 13 %-ով ավելացել է մթնոլորտի ածխաթթու գազը (CO2), որի պատճառով ուժեղացել է մթնոլորտի ջերմոցային էֆեկտը:
 Արագ թափով ծավալվում է անապատացումը, ծանծաղում են լճերն ու գետերը, ոչնչանում են բույսերի ու կենդանիների հարյուրավոր տեսակներ, քայքայվում է երկրագնդի օզոնի պաշտպանական շերտը:
Եվ այդ ամենը բնական միջավայրի վրա մարդածին ներգործության անընդհատ ուժեղացման պատճառով: Այն պատճառով, որ մարդկության զարգացումն ընթանում է միակողմանի, միայն տնտեսական աճի ուղղությամբ: Տնտեսական ցուցանիշներն անընդհատ բարելավվում են, աճում են նյութական արտադրության ծավալները, բայց և միաժամանակ քայքայվում են բնական լանդշաֆտներն ու կենսապահովման համակարգերը,վատանում են մարդկանց կյանքի և աշխատանքի բնական պայմանները,ավելանում են հիվանդությունները:
 Այս ամենը շատ գիտնականների հիմք է տալիս պնդելու, որ տնտեսական աճը իրականում ոչ թե բարեկեցություն է ստեղծում,այլ ընդամենը «զարգացման պատրանք, իլյուզիա»: Ավելի ակնհայտ է դառնում, որ բնության հնարավորություններն անսահման չեն , և  ի վերջո, բնական միջավայրի վատթարացման ու բնական ռեսուրսների նվազման պատճառով տնտեսական աճը ընդհանրապես կարող է կանգ առնել:

Թափոնների նվազեցումը

Թափոնների կուտակումն ու դրանց ոչնչացումն այսօր դարձել է մարդությանը հուզող ամենակարևոր հիմնահարցերից մեկը: Պայքարի լավագույն միջոցներից են թափոնների քանակի նվազեցումն ու թափոնների կրկնակի օգտագործումը: Թափոնների քանակի մեծ մասը կարելի է օգտագործել որպես օգտակար պաշար: Շատ հաճախ պաշարները դիտարկվում և օգտագործվում են միակողմանի` օգտակարից անօգտակար: Մինչդեռ անհրաժեշտ է բոլոր պաշարների համար գտնել սպառիչ կիրառություն:
ՀՀ որոշ հանքավայրերում շինանյութերի արդյունահանման ժամանակ կորուստները կազմում են ավելի քան 60%: Դրա պատճառը արտադրության ոչ կատարյալ եղանակներն ու սարքավորումներն են, որոնք կատարելագործելու դեպքում կորուստները զգալիորեն կարելի է նվազեցնել: Շինանյութերի արտադրության ժամանակ գոյացած տարբեր չափի քարի կտորները և փոշին կարելի է վերամշակել և օգտագործել շինարարության մեջ` որպես երեսպատման սալիկի և ջերմամեկուսիչ միջնապատերի արտադրության հումք: Սակայն շինանյութ արտադրող ձեռնարկությունները չեն ցանկանում լրացուցիչ ֆինանսական միջոցներ ներդնել քարի մանրվածքի վերամշակման համար: Դրանք, կուտակվելով հանքերի շուրջը, հսկայական տարածքներ են անօգտագործելի դարձնում:Թափոնների նվազեցման հիմնահարցում մեծ դերակատարում ունեն ճարտարագետները, որոնք պետք է կատարելագործեն բոլոր սարքերն ու տեխնոլոգիաները հնարավորին չափ անթափոն արտադրություններ ստեղծելու համար, իսկ եթե հնարավոր չէ, պետք է մտածեն` ինչպես վերօգտագործեն այդ թափոնները: Թափոնների հսկայական կույտեր են առաջանում նաև մետաղների հանքաքարի արդյունահանման ժամանակ: ՀՀ-ում ամենաշատ արդյունահանվող մետաղները` պղինձն ու մոլիբդենը հանդիպում են բազմամետաղային հանքերում, որտեղ բացի վերոհիշյալ մետաղներից, հանդիպում են նաև շուրջ երկու տասնյակ այլ մետաղներ ու տարբեր օգտակար հանածոներ: Բազմամետաղային հանքից օգտագործվում են միայն պղինձն ու մոլիբդենը, մնացածը` արտանետվում են որպես թափոն: Տեխնոլոգիաների զարգացման և ներդրումների ավելացման պարագայում մնացած օգտակար հանածոները ևս կարելի է օգտագործել:Թափոնների մի զգալի մասն են կազմում փաթեթավորման նյութերը: Շատ կարևոր է նվազեցնել դրանց քանակը,  հաշվի առնելով, որ փաթեթավորման նյութերից գերակշռող մասը պոլիէթիլենային տոպրակներն են:Թափոնների հիմնախնդրի լուծման լավագույն միջողներից մեկը դրանց վերամշակումն է: Կոշտ թափոնների վերամշակումից կարելի է ստանալ կոմպոստ: Կոմպոստը արժեքավոր օրգանական պարարտանյութ է, որը  կարելի է ստանալ միայն կենսաքայքայվող աղբից:Ոչ կենսաքայքայվող թափոնների համար լավագույն միջոցը վերօգտագործումն է: Վերօգտագործելուց առաջ թափոնները անհրաժեշտ է տեսակավորել, որից հետո, որպես երկրոդային հումք ուղարկել վերամշակման:Բազմաթիվ երկրներում բնակիչներն իրենք են առանձնացնում կենցաղային աղբը` տարբեր թափոններ հավաքելով տարբեր տոպրակների մեջ: Աղբը հիմնականում բաժանվում է հինգ մասի` մետաղ, ապակի, պոլիմերային նյութեր, թուղթ, օրգանական թափոններ: 

Վոլֆգանգ Բորխերթ | ԱՌՆԵՏՆԵՐԸ ԳԻՇԵՐԸ ՔՆՈՒՄ ԵՆ

Թարգմանեց՝ Էդուարդ Հախվերդյանը

Գերմանիայի ազգային գրող, բանաստեղծ, դրամատուրգ և դերասան Վոլֆգանգ Բորխերթը ծնվել է 1921 թ. մայիսի 20-ին՝ Համբուրգում։ Նա իր կարճատև կյանքի ընթացքում ֆաշիզմի դեմ իր հեգնական սուր բանաստեղծությունների, պիեսների ու ելույթների պատճառով շատ անգամ խոշտանգվում, բանտարկվում և վերջում դատապարտվում է մահվան, սակայն 1945 թվի գարնանը նրան ուղարկում են ռազմաճակատ։

Պատերազմի ավարտից հետո Վ. Բորխերթը՝ հոգնաբեկ ու քայքայված, վերադառնում է Համբուրգ՝ իր ավերված ծննդավայրը։ Նրա նուրբ հոգին պատերազմի արհավիրքներից այնպես է ցնցվում, որ համարյա իր բոլոր ստեղծագործություններում արտացոլվում է կյանքի այդ դաժան ժամանակահատվածը։
Վ. Բորխերթի լեզուն պարզ է, սակայն այդ պարզության մեջ նրա հայացքը շարունակ ուղղված է մարդու բարդ հոգեբանությանն ու ներաշխարհին։
Վ. Բորխերթի նշանավոր ստեղծագործություններից են՝ «Լապտեր, գիշեր և աստղեր» (1946), «Հենց այս երեքշաբթի» (1947), «Ծաղկեփունջ» (1947) և այլն, որոնք թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, ճապոներեն, ֆիններեն և շվեդերեն։
Վոլֆգանգ Բորխերթը, կրելով մարմնական և հոգեկան ծանր տանջանքներ, 1947-ին, 26 տարեկան հասակում կնքում է իր մահկանացուն՝ թողնելով գրական հարուստ ժառանգություն։

Կիսավեր պատի դատարկ լուսամուտի շրջանակը հորանջեց։ Մայր մտնող արևը մի բուռ կարմիր ու կապույտ գույն էր շաղ տվել նրա վրա։ Վեր խոյացած ծխնելույզների մնացորդների արանքից փայլատակում էր փոշե ամպը, իսկ դաշտը ավերակույտերի տակ կիսանինջ վիճակում էր։ Տղան փակել էր աչքերը։ Հանկարծ զգաց՝ ինչ-որ ստվեր ընկել է գլխին, և շրջապատը միանգամից ավելի է գորշացել։ Հասկացավ, ինչ-որ մեկը անաղմուկ եկել ու կանգնել է դիմացը։ «Վերջ, բռնվեցի»,- մտածեց տղան, սակայն երբ աչքի տակով նայեց և կիսամաշ տաբատի մեջ նկատեց ինչ-որ ոտքեր, որոնք այնքան կոր էին, որ դրանց արանքից հնարավոր էր մյուս կողմը տեսնել, համարձակվեց ու նայեց իր դիմացը կանգնած մարդու դեմքին։ Զամբյուղը և դանակը ձեռքին, հողոտ մատներով տարեց մարդ էր։ Մարդը, նայելով խիտ ու խռիվ մազերով տղայի գլխին, հարցրեց.
-Այստե՞ղ ես քնում։
Յուրգեն անունով տղան, մարդու ոտքերի արանքից նայելով արդեն մայր մտնող արևին, պատասխանեց.
-Չեմ քնում, հսկում եմ։
-Հա,- գլուխը շարժելով՝ ասաց մարդը, ուրեմն՝ այդ մեծ փայտն էլ հենց դրա համար ես պահում ձեռքիդ։
-Այո,- համարձակորեն պատասխանեց Յուրգենը և փայտը ամուր սեղմեց ափի մեջ։
-Ինչի՞ համար ես պահակություն անում,- հարցրեց մարդը։
-Չեմ կարող ասել,- փայտը սեղմելով՝ պատասխանեց տղան։
Մարդը զամբյուղը դրեց գետնին, դանակը մաքրեց տաբատով ու հարցրեց.
-Փող-մող, ինչ-որ բա՞ն ես պահպանում։
-Փո՞ղ, ո՛չ,- հեգնանքով պատասխանեց Յուրգենը։
-Դե լավ, հապա ի՞նչ։
-Ասացի՝ չեմ կարող ասել, բայց վող-մող չկա։
-Դե լավ, որ այդպես է, ես էլ քեզ չեմ ասի, թե ինչ կա զամբյուղիս մեջ,- ասաց մարդը և թեթևակի հարվածելով զամբյուղին՝ փակեց ծալովի դանակը։
-Ինքս գիտեմ ինչ կա զամբյուղում,- անտարբերությամբ պատասխանեց Յուրգենը,- ճագարի կեր է։
-Տեր Աստված,- աչքերը զարմանքից խոշորացրած՝ գոչեց մարդը,- որտեղի՞ց իմացար, շատ ճարպիկն ես, քանի՞ տարեկան ես։
-Ինը։
-Հա, ուրեմն՝ կարող ես ասել՝ երեք անգամ ինը քանի կլինի։
-Պարզ է,- ասաց Յուրգենը, և որպեսզի մտածելու ժամանակ ունենա, ավելացրեց,- էդ հո մի բան չի։- Եվ մարդու ոտքերի արանքից նայելով հեոու՝ հարցրեց.
-Ասում ես՝ երեք անգամ ինը, ջրի պես գիտեմ, քսանյոթ։
-ճիշտ է,- ասաց մարդը,- ես հենց այդքան ճագար ունեմ։
-Քսանյոթ հա՞տ,- հիացմունքից բերանը բաց՝ հարցրեց տղան։
-Իհարկե, եթե ուզես, կարող ես գալ ու նայել նրանց, մեծ մասը դեոևս փոքր են։
-Ախր, ես չեմ կարող գալ,- կասկածամտորեն պատասխանեց Յուրգենը,- պետք է պահակության անեմ։
-Մի՞շտ, նույնիսկ գիշե՞րը,- հարցրեց մարդը։
Յոլրգենը մարդու կամարաձև ոտքերից հայացքը բարձրացրեց, նայեց նրա դեմքին ու շշնջաց.
-Այո, միշտ, միշտ, շաբաթ օրվանից մինչև հիմա։
-Այսինքն՝ ընդհանրապես տուն չես գնում։ Բա որտե՞ղ ես հաց ուտում։
Տղան բարձրացրեց մի քարակտոր և պահած կես հացը և թիթեոյա տուփը ցույց տվեց մարդուն։
— Աա՜ա, նույնիսկ ծխո՞ւմ ես,- հարցրեց մարդը,- ուրեմն՝ ծխամորճ էլ պետք է ունենաս։
-Ծխամորճ չեմ սիրում, սիգարեթ եմ փաթաթում,- ամաչելով պատասխանեց Յուրգենը։
-Ափսոս, որ չես կարող գալ,- զամբյուղը վերցնելու նպատակով կռացավ մարդը, և շարունակեց,- եթե գայիր, կտեսնեիր ճագարներին, հատկապես՝ փոքրերին, գուցեև մեկին ընտրեիր քեզ համար, բայց ափսոս, որ չես կարոդ պահակությունդ թողնել։
-Ոչ, ոչ, չեմ կարոդ- տրտմորեն պատասխանեց Յուրգենը։
-Շատ լավ,- զամբյուղը վերցնելով՝ ասաց մարդը,- ինչ արած՝ եթե չես կարող, բայց, իսկապե՜ս, ափսոս էր։ Մարդը շրջվեց, որ գնա։
-Եթե ոչ մեկին չասես, կասեմ, թե ինչու չեմ գալիս,- արագորեն վրա բերեց Յուրգենը,- առնետների պատճառով։
Մարդը կամարաձև ոտքերը մի քայլ առաջ դրեց ու հարցրեց.
-Առնետների՞։
-Այո՛, ախր, առնետները ուտում են մեռածների մարմինը։ Իրենց ուտելիքը հենց դա է՝ մեռածների մարմնի միսը։
-Ո՞վ է այդպես ասել։
-Մեր ուսուցիչը։
-Եվ դու եկել ես այստեղ, որպեսզի հսկես առնետների՞և։
-Առնետներին չէ,- ցածրաձայն ասաց տղան, իսկ հետո ավելացրեց,- եղբորս եմ հսկում, եղբայրս տակն է մնացել։
Հետո ձեռնափայտով ցույց տալով ավերված պատերը՝ ավելացրեց.
-Հանկարծ ներքնահարկը մթնեց, այլևս նրան չտեսա։ Շատ կանչեցինք, ախր, ինձանից շատ պուճուր էր, ընդամենը չորս տարեկան։ Պետք է այստեղ իրեն պահպանեմ, ինձանից շատ պուճուր էր։
Մարդը նայեց տղայի խռիվ մազերին ու հանկարծ ասաց.
-Լսիր, ձեր ուսուցիչդ ձեզ չի՞ ասել, որ առնետները քնում են գիշերը։
-Ո՜չ, չի ասել- պատասխանեց Յուրգենը, որի դեմքը շատ հոգնած տեսք ընդունեց;
-Ա՜յ քեզ ուսուցիչ, բա նման բանը չեն իմանա՞։ Պարզ է, որ առնետները գիշերը քնում են։ Դու էլ գիշերները գնա տուն ու հանգիստ քնիր։ Աոնետնեոը միշտ, միշտ քնում են գիշերը, հենց որ մութը ընկնում է, գնում ու քնում են։
Յուրգենը ձեռքում պահած փայտի ծայրով մի փոքրիկ փոս քանդեց հողում — շշնջաց.
-Պիտի բարձրաձայն աղոթենք…
-Գիտե՞ս ինչ,- տեղում անհամբեր շարժվելով՝ ասաց մարդը,- ես արագ կգնամ, ճագարների կերը կտամ,- հենց որ մութը ընկավ, կգամ քո ետևից, գուցե ճագարի ձագերից մեկն ինձ հետ վերցնեմ։ Ի՞նչ ես կարծում։
Յուրգենը, դեռևս գետնին փոսիկներ փորելով և սպիտակ ու մոխրագույն ճագարների մասին մտածելով, շշնջաց.
-Չգիտեմ։
Մարդը ավերակույտների վրայով ուղղվեց դեպի ճանապարհը։
-Հա, մեր ուսուցիչը պիտի իր գործը փոխի,- ասաց տղան,- այ քեզ ուսոսցիչ, չգիտի, որ առնետները գիշերը քնում են։ Հետո ոտքի կանգնեց և բարձրաձայն բղավեց մարդու ետևից.
-Նրանցից մեկն ինձ տվեք, կլինի՞ այն սպիտակներից մեկը։
Մարդը, շարունակելով իր ճանապարհը, ասաց.
-Կաշխատեմ, դու դեռ այստեղ պիտի սպասես, երբ վերադառնամ, քեզ հետ կգնանք ձեր տուն, որպեսզի հայրիկիդ սովորեցնեմ, թե ինչպես ճագարի վանդակ պատրաստի, դու էլ պետք է սովորես։
-Շա՚տ լավ, կսպասե՜մ,- բղավեց Յուրգենը,- քանի դեռ չի մթնել, պահակություն կանեմ և էլի կսպասեմ։ Մեր տանը փայտ ու տախտակ էլ կա, այն փայտե արկղերից։
Մարդը այլևս չէր լսում, կամարաձև ոտքերով վազում էր դեպի բոսորագույն արևը և, ձեռքում բռնած ճագարների կերով ու ցեխոտ խոտաբույսերով լեցուն զամբյուղը, մի կողմից մյուս կողմ էր ճոճվում։

ՀՀ տարածքում գործող բիզնեսի համար նախատեսված հարկերը

1.Ավելացված արժեքի հարկ(ԱԱՀ)։ ԱԱՀ դրույքաչափը կազմում է վաճառքի 20%-ը։ Վճարվում է ամսեկան կտրվածքով։

2. Շահութահարկ։ Շ-ն վճարվում է եռամսյակային։ Դրույքաչափը 20%։ Շ վճարելու համար պետք է կատարել նվազեցումներ ձեռնարկատիրական ծախսերի հետ կապված։

3. Ակցիզային հարկ(ԱՀ)։ Ահ-ն այն հարկն է, որը տարածվում է մի շարք ապրանքատեսակների վրա, վճարվում է ամսեկան կտրվածքով և տարածվում է նաև այդ ապրանքների ներմուծման վրա։ ԱՀ ն տարածվում են հետևյալ ապրանքատեսակների վրա`

  • Ալկոհոլ պարունակող կամ ալկոհոլային խմիչքներ
  • Ծխախոտ
  • Դիզվառելիք
  • Գազ
  • Պոմպակայաններում վաճառվող գազ
  • Քսայուղեր

4. Շրջանառության հարկ(ՇՀ)։ Այդ հարկը տարածվում է այն կազմակերպության վրա, որոնց շրջանառությունը նախորդ տարվա և ընթացիկ տարվա կտրվածքով կազում է ոչ ավել քան 58մլն ՀՀ դրամ։ ՇՀ ըստ դրույքաչափի կախված է գործունեության տեսակից։ Վճարվում է եռամսկային կտրվածքով։

  • Առևտուր և ծառայություն-5%
  • արտադրություն-3.5%
  • Հանրային սնունդ-6%

Շրջանառության հարկը չի տարածվում ակցիզային ապրանքի վրա։

Կույր մարդիկ

Անդրեա Բոչելլի Իտալացի տենոր Անդրեա Բոչելլին սկսել է կորցնել տեսողությունը մանկուց և վերջնակապես կուրացել է 12 տարեկանում: Սակայն դժբախտությունը չի խանգարել նրան ոչ միայն զբաղվել երաժշտությամբ, այլև սովորել Պիզայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում և ստանալ իրավաբանի դիպլոմ:
Ի ծնե կույր է ազգությամբ վրացի երգչուհի Դիանա Գուրցկայան:
Կույր է եղել նաև ավելի քան 70 ձայնասկավառակների հեղինակ Ռեյ Չարլզը: Նա ստացել է 17 Գրեմմի, հանդես է եկել ջազի, ռոք’ն’ռոլլի, քանթրիի և բլյուզի բեմերում: Նրա ձայնագրություններն ընդգրկված են ԱՄՆ Կոնգրեսի գրադարանում, իսկ «Rolling Stone» ամսագիրը նրան ընդգրկել է «100 անմահների» ցուցակում: Ֆրենկ Սինատրան Ռեյ Չարլզին անվանել է «շոու բիզնեսի միակ իրական հանճար»: Ռեյ Չարլզի մանկության, կուրության պատճառի, երիտասարդության և ընդհանրապես ողջ կյանքի և աշխատանքի մասին պատմությանը կարելի է ծանոթանալ` դիտելով «Ray» ֆիլմը:

Սթիվի Ուանդերը

կուրացել է բժշկական սխալի հետևանքով. նորածինների համար նախատեսված ինկուբատորի մեջ, որտեղ տեղադրել էին նորածին երգչին, միացրել են չափից դուրս թթվածին: Այնուամենայնիվ, Սթիվին դարձավ XX դարի ամենահայտնի երաժիշտներից մեկը: Անգլալեզու երկրներում «Սթիվի Ուանդեր» անունը հասարակ գոյականի է վերածվել և օգտագործվում է բոլոր կույրերի համար

Մարքեթինգի պլան

1.Ապրանքի/ծառայության նկարագրությունը

Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալիրի սովորողների ձեռքով արտադրված գինի:

Տեսակը՝ Կարմիր, կիսաքաղցր, անապակ

2.Ապրանքի/ծառայության մրցունակության գնահատում

Մայքլ Փորթերի մրցակցային հինգ ուժերը

• մատակարարների իշխանություն

Գինի արտադրվոիմ է Վայոց Ձորում ձեռք բերված խաղողից, հիմնականում Աղավնաձոր գյուղում մշակվող խաղողի տեսակներից, ներկա շամանակածրջանում խաղողի բերքի խնդիր չի դիտվում իսկ ղաղողը մթերել ցանկացողները շատ են, այդ իսկ պատճառով հումքի մատակարարման խնդիր չի դիտվում

• գնորդների իշխանություն

Այստեղ հնարավորէ ունենանք ռիսկեր: Չնայած այն հանգամանքին, որ գինին քաջ ծանոթ է կրթահամալիրի թե աշխատակիցներին, թե հյուրերին, սակայն այն անծանոթ ապրանք է հանդիսանում գինիների շուկայում, և դեռ չի ստացել իր գնահատականը: Իսկ դա նշանակում է, որ գնորդները կարող են նախնտրել իրենց ծանոթ ապրանքանիշ:

• փոխարինող ապրանքների հայտնվելու վտանգ

Գինին կարող է փոխարինվել այլ ոգելից խմիչքներով: Սակայն մեր դեպքում որպես փոխարինող ապրանք կհամարենք այլ մակնիշի գինիները:

• նոր մրցակիցների հայտնվելու վտանգ

Գինին շուկայում առաջին հերթին կներկայանա, որպես կրթահալմալիրի ուսումնական, ուսանողների և երեխաների կողմից պատրաստված ապրանք: Այս տեսանկյունից նոր մրցակիօց հայտնվելու հավանականությունը այդքան էլ մեծ չէ:

• շուկայում գործող ընկերությունների միջև առկա թշնամական մրցակցություն

Հիմնական վտանգը կկայանա մրցակիցների ապրանքի որակի և բարի համբավի մեջ:

3.Գտնվելու վայրը ք. Երևան, Մխիթար Սեբաստացի Կրթահամալի, Խաղողի և գինու դպրոցի մառանում

4. Ծրագրի աշխարհագրական ընդգրկումն ու հաճախորդները /շուկայի հատվածը/

5 W Շերրինգտոնի մեթոդը

• Who

Ով է նպատակային սպառողը՝ Կրթահամալիրի սովորողների ընտանիքները, դասավանդողերը, Բանգլադեշ համայնքը

• Why

Ինչու է սպառողը գնում ապրանքը՝ էկոլոգիսապես մաքուր է, իր երեխայի ձեռքով պատրաստված, առողջարար է, գինը մատչելի է

• What

Տոների, ծնունդների, կնունքների համար ալկոհոլային ըմպելիք, լավ նվեր

• When

Ընտանեկան, եկեղեցական, ծիսական տոնակատարություններ

• Where

Կրթահամալիրի Խաղողի և գինու դպրոցի մառանից, որտեղ ձեզ համար կկազմակերպեն նաը անվճար համտես և փոքրիկ բացատրություն գինու ծագման վերաբերյալ

5.Պահանջարկի ընդհանուր մեծությունը

Նախատեսված է իրացնել Բանգլադեշ համայնքում և Կրթահամալիրի դասավանդողների և ծնողների միջավայրում: Համաձայն նախորդ տարիների ունեցած փորձի կատարենք հետտևյալ հաշվարկը՝

· յուրաքանչյուր սպառող տարեկան կտրվածքով կօգտագործի միջինում 2 լիտր գինի, քանի որ հիմնականում օգտագործվում են այլ գինիներ և մեր գինու քանակը սահմանափակ է։

· սպառողների քանակը 1․400 հոգի (հաշվարկել եմ կրթահամալիրի սովորողների քանակը, որպես 1 ընտանիք մեկ լիտր + 200 հոգի դասավանդողներ)*

· մեկ լիտրի գինը 2․500 դրամ

Այսպիսով եզրակացնենք, որ տարեկան կտրվածքով կիրացվի 2․800 լիտր գինի։ Գումարային ընդհանուր հասույթը կկազմի 7․000․000 ՀՀ դրամ տարեկան։

6. Շուկայում կազմակերպության մասնակցության բաժնեմասը

· Մրցակիցների մոտավոր թիվը՝

Խոշոր մրցակիցներ՝ Արմենիա Վայն, Վեդի Ալկո, Տրինիտի Կանյոն

· Ձեր մրցակիցները խոշո՞ր են, թե՞ ոչ:

Խոշոր և մանր մրցակիցներ

· Արդյո՞ք նրանց ապրանքներն ունեն նման հատկանիշներ:

Նման հատկանիշներից՝ բոլորը պատչաստված են գործարանային պայմաններում, օգտագործվում է հիմնականում արհեստական խմորիչ

· Արդյո՞ք Ձեր և նրանց ապրանքներն ունեն նման հատկանիշներ:

Մեր գինին պատրաստվում է բնական խմորիչով, քիմիական նյութեր չեն գործածվում, բնական խմորիչով: Կոնսերվանտներ առկա չեն, քանի որ քանակը փոքր է և նախատեսված չէ ինպորտի համար: Բացի այդ փոքր քանակը նախատեսում է որակ:

7.Վաճառքի գինը 1 լիտրը 2500 ՀՀ դրամ

8.Վաճառքների ծավալների կանխատեսում

 123456789101112
Գինու վաճառք լիտրերով70010005050201001001400