Արատես

Առավոտյան մեր ճանապարհորդությունը սկսվեց Տիար Բլեյանի հետ, որից հետո շարունակեցինք ճանապարհը ։ Ճանապարհը երկար էր ՝ բայց ոչ ձանձրանալի, քանի որ մեզ հետ էին մեր սիրելի ուսուցիչները և ամենալավ ուսանողնորը որոնց հետ ժամանակը շատ շուտ անցավ ։

5-6ժամ հետո արդեն Վայոց ձորում էինք և այցելեցինք <<<Օրբելյանների իջևանատուն>> շատ սիրուն էր ։ Երբ արդեն Արատեսում էինք տեղավորվեցինք և սկսեցինք ծառի տակի խնձորները հավաքել, որից հետո տեսակավորեցինք վատ վիճակում գտնվողները դատարկեցինք տակառի մեջ օղի պատրաստելու համար, իսկ մնացածը պահեցինք չիր պատրաստելու համար։

Երեկոյան վառեցինք մեր խարույկը, երգեցինք, խաղացինք խաղեր և ավելի լավ սկսեցինք ճանաչել իրար։

Երկրորդ օրը սկսվեց թեյով և հիանալի տեսարանով , որը երբեք չեմ մոռանա։ Քիչ անց սկսեցինք պատրաստվել կոմպոտներ պատրաստելու ընթացքին , հավաքեցինք բոլոր մրգերը , որից հետո ես և Արթուրը սկսեցինք փակել այն։ Զարմանալի է, բայց մեզ մոտ շատ լավ ստացվեց😊։

Փակելուց հետո հանգստացանք և սկսեցինք գիրք կարդալ։Երբ արդեն գիշեր էր` բարձրացանք վերև խաղեր խաղալու ,այդպիսով վերջացավ մեր երկրորդ օրը։ Երրորդ օրը արդեն վերադառնալու օրն էր թեև ես կցանկանայի մնալ այնտեղ ևս մի քանի օր, առթնանալու պես դասավորեցինք մեր ննջասենյակը և իջանք ներքև ։ Տարոն ապերի հետ մի-քիչ փորագրեցինք որից հետո վերադարձանք տուն․․․

Այց հարթագյուղ՝ Սուրբ հովհաննես մատուռ

Սկզբից ծանոթանանք՝ Սուրբ Հովհաննես մատուռի նկարագրին, որից հետո կպատմեմ ինչ ճանապարհ անցա ես, և ինչ փորձություններ հաղթահարեցի։

Սկսեցինք՝ նկարագիր

Գյուղը նախկինում Ղալթախչի անվան տակ ընդգրկված է եղել Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառում, հետո նաև Լենինականի գավառում։
Գյուղի բնակիչների զբաղմունքն իր արտահայտությունն է գտել գյուղի թուրքերեն անվան մեջ՝ «Ղալթախչի», որը նշանակում է թամբագործ։
Հարթագյուղից հայտնաբերվել են վաղ բրոնզեդարյան բազմաթիվ նյութեր։ Բացի վաղ բրոնզեդարյան նյութերից, Հարթագյուղում կան նաև վաղ երկաթի, ուրարտական և անտիկ շրջանի գտածոներ։ Հարթագյուղի տարածքում է Խոյի՝ հսկայական քարե կերտվածքը, գյուղից 5 կիլոմետր հարավ գտնվում է «Բագեր» հնագույն բնակատեղին, «Խարաբեք» միջնադարյան բնակատեղին և «Ցից քարեր» մեգալիթյան համակարգը, որտեղից գեղեցիկ տեսարան է բացվում դեպի Արագած լեռը։

Զարմանահրաշալի օր` Սուրբ Հովհաննեսում

Հետաքրքիր է Հայաստան աշխարհը։ Միշտ տարբեր բաներ ենք՝ հայտնաբերում-բացահայտում։ Ամեն մի տարածք, մարզ, գյուղ, քաղաք ունի իր հրաշքներն` օրինակ այսօր ես բացահայտեցի Սուրբ Հովհաննես մատուռը։

Լեգենդները ու պատմությունը օր-օրի մեծանում է։ Սրբի հրաշագործ ուժի մասին պատմում են իրենց ուղտավորները։Մատուռ գալիս են տարբեր երկրներից, որ ի կատար ածվի իրենց երազանքները։ Տեղացիները ասում են եթե հավատքով են գալիս, իրենց երազանքները կատարվում են ՝ օրինակ ես մեծ երազանքներով եմ գնացել և ցանկանում եմ դրանք իրականան ։ Մատուռ հասնելու համար 3կմ ճանապարհ պետք էր բարձրանալ , ճիշտ է հիմա կկարծեք դա շատ հեշտ է, բայց ոչ մեր ոտքերի տակ քարեր էին և երբեմն ընկնում էինք ։

Ճանապարհին մի պահ կանգ առանք՝ քանի որ պետ էր Սուրբ ջուր վերձնեինք և տանեինք եկեղեցի մեզ հետ, օրհնելու համար։ Հանդիպում էինք տարբեր մարդկանց որոնք նույնպես բարձրանում էին օգնության՝ նպատակով որը հիվանդ, որը երեխա չի ունենում և այլն։ Երբ հասանք Մատուռի մոտ տեսանք բավականին շատ խաչքարեր։ Ասում են այդ քարերը դրել են այն մարդիկ,որոնց երազանքներն,կատարվել է Ս․ Հովհաննես գալուց հետո։ Մինչև մտնելս եկեղեցի տերդերը օրհնեց ինձ, կատարեցի պտույտներ եկեղեցու կողքը, նպատակս կրկին պահելով։ Երբ մտա եկեղեցի չեմ կարող բացատրել ինչ զգացի ․․․

Դուրս հելնելուն պես բոլորս հավաքվեցինք մեկ տեղում, և շնորհավորեցինք՝ Տիար Բլեյանի ծննդյան տարեդարձը։ Այսքանից հետո շարժվեցինք դեպի աֆտոբուսը, մենք շատ շուտ հասանք 23 րոպեում և սպասեցինք մնացած բոլոր երեխաներին ։ Կարող եմ այս օրս համարել հիանալի՝ քանի որ մեծ տպավորություներով վերադարձա:

Ձեզ նույնպես խորհուրդ եմ տալիս այցելել Ս․ Հովհաննես մատուռ։

ֆոտոշարք՝

Yerevan State University,Ереванский государственный университет

Yerevan State University (YSUArmenianԵրևանի Պետական Համալսարան, ԵՊՀYerevani Petakan Hamalsaran), also simply University of Yerevan,[1] is the oldest continuously operating public university in Armenia. Founded in 1919, it is the largest[2] university in the country. It is thus informally known as Armenia’s “mother university” (Մայր ԲՈւՀ, Mayr Buh).[3][4][5] Of its 3,150 employees, 1,190 comprise the teaching staff which includes 25 academicians, 130 professors, 700 docents (associate professors), and 360 assistant lecturers. The university has 400 researchers, 1,350 post-graduate students, and 8,500 undergraduates, including 300 students from abroad.

Շարունակել կարդալ “Yerevan State University,Ереванский государственный университет”

Սերգեյ Փարաջանովի թանգարան

 

Մենք առավոտյան ուղևորվեցինք թանգարան նրա տեսքը մեզ միանգամից գրավեց,երբ մտանք ներս այն անչափ գեղեցիկ էր 2հարկանի շքեղ թանգարան մենք նրա մասին իմացանք տարբեր բաներ որը մեզ ավելի գիտելիք տվեց։ Խորհուրդ եմ տալիս բոլորիտ այցելել այնտեղ։

Սերգեյ Փարաջանովի թանգարան, հիմնադրվել է 1988 թվականին Հայաստանի ժողովրդական արվեստի պետական թանգարանում կազմակերպված Սերգեյ Փարաջանովի գործերի Հայրենիքում առաջին ցուցահանդեսից հետո։
Այն Երևանի ամենաշատ այցելուներ ունեցող թանգարաններից է[2]։ Թանգարանը ներկայացնում է Փարաջանովի բազմազան գրական և գեղարվեստական ժառանգությունը։

Ֆոտոշարք`

This slideshow requires JavaScript.

 

Կենտրոնական բանկ

Առավոտյան ուղևորվեցինք կենտրոնական 🏦 բանկ։ Այնտեղ մեզ դիմավորեց մի աղջիկ, որը մեզ ներկայացրեց ամբողջ պատմությունը փողերի հետ կապված։ Մենք այնտեղ տեսանք` թե քանի արաջարկ է եղել նախքան փողերի ընտրությանը,տեսանք տարբեր կոպեկներ որոնք շրջանադարձությունից դուրս էին եկել, և այլն։Իսկ վերջում մենք դիտեցինք մուլտֆիլմ, կենտրոնական բանկի մասին այսպիսով վերջացրեցինք։ Իսկ մեզ վերջում տվեցին նվերներ շոկոլադ որը շատ համեղ էր😂, գրքույկ,գրիչ և մեր արժույթը մեր արժեքն է։ Շնորհակալություն ենք հայտնում մեզ այդքան բարեհամբույր ընդունելու համար։
Դիտեք ֆոտոշարքը`

 

ԾԱՂԿԱՁՈՐ

gnaceq-caghkadzor-an-u11984-1Ծաղկաձորի հենց անունը խոսում է գեղեցկության և քաղաքի բոլոր հրճվանքների մասին: Այն հայերենից թարգմանվում է որպես «ծաղիկների կիրճ»: Այս տարածքում հայտնաբերված արտեֆակտների համաձայն` Ծաղկաձորի տարածքը բնակեցված է եղել հին ժամանակներից: Այսօր այն ժամանակակից առողջարանային քաղաք է, որը հաճույք է պատճառում իր հյուրերին ամբողջ տարվա հիանալի կլիմայով: Բարձրակարգ հյուրանոցները, լեռնադահուկային հանգստավայրը, մաքուր օդը և գեղեցիկ բնական տեսարանները հանդիսանում են Ծաղկաձոր քաղաքում անցկացվող հանգստի ժամանակ բոլոր հաճույքների մի փոքր մասը: Տեղը սիրված է նաև պատմության սիրահարների շրջանում: Քրիստոնեական ճարտարապետության ամենահետաքրքիր հուշարձաններից մեկը Կեչառիսի վանական համալիրն է: Քաղաքում կարող եք գտնել գրեթե բոլոր տեսակի զվարճանքներ, որոնք ձեր ուղևորությունը կդարձնեն հարուստ և անմոռանալի:

ՀԵՏԱՔՐՔԻՐ ՓԱՍՏԵՐ ԾԱՂԿԱՁՈՐԻ ՄԱՍԻՆ

  • 1

    Հայտնաբերված մնացորդները ցույց են տալիս, որ Ծաղկաձորը գոյություն ուներ որպես բնակավայր մ.թ.ա. III հազարամյակի կեսին: Քաղաքի անվանումը գալիս է Ծաղկունյաց լեռան անունից: Այն հին ժամանակներում կոչվում էր Ծաղկոցաձոր:

  • 2

    Ըստ մի լեգենդի, Փահլավունի գերդաստանի իշխանուհիներից մեկը պահանջել է կառուցել մեծ դղյակ՝ գեղեցիկ հովտում շքեղ պարտեզով: Այնուամենայնիվ, գարնանը մի անգամ բուռն քամի ոչնչացրեց այգին և ծաղիկներ ցրեց ձորը: Ձորի կիրճը ծածկված էր ծաղիկներով, և այդ ժամանակից ի վեր ձորը կոչվում էր Ծաղկաձոր: Արքայադուստրը հորից պահանջել է վանք կառուցել իր ամրոցի մոտակայքում, որպեսզի վանականներն օր ու գիշեր աղոթեն և վերադարձնեն ցրված ծաղիկները:

  • 3

    Այսպիսով կառուցվեց Կեչառիս վանքը: Այստեղ տարբեր երկրներից հավաքականներ պատրաստվում էին օլիմպիական խաղերին և աշխարհի առաջնություններին: Ավելին, երբ 1972 թվականին Թեղենիսի լեռան լանջին կառուցվեց կաբելային ճանապարհ, Ծաղկաձորը հայտնի դարձավ որպես լեռնադահուկային հանգստավայր:

Էջմիածին

Մենք ունեցանք հիյանալի այց դեպի Էջմիածին, հասնելու պես մեր առաջին կանգառը եղավ Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցին։

20191220_095934.jpg

Հայաստանում քրիստոնեություն տարածող սուրբ Հռիփսիմեի և նրա հետ Հայաստան եկած 32 կույսերի նահատակման վայրում է կառուցված Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցին (618թ): Հռիփսիմյանց կույսերի նահատակված տեղում, ըստ հայ պատմիչ Ագաթանգեղոսի, 301 թ.-ին Գրիգոր Լուսավորչի նախաձեռնությամբ և առաջնորդությամբ՝ Տրդատ Գ Մեծ արքան, նրա քույր Խոսրովիդուխտը և Աշխեն թագուհին են կառուցել են վկայարանը: Այն կիսագետնափոր դամբարան է եղել, վրան՝ ամպհովանի: Պարսից Շապուհ արքայի ավերումից հետո 395 թ-ին Սահակ Ա Պարթև կաթողիկոսը վերակառուցել է Սուրբ Հռիփսիմեի վկայարանը, իսկ 618 թ-ին Կոմիտաս Ա Աղձեցի կաթողիկոսը, ով նաև ճարտարապետն էր, վկայարանի տեղում կառուցել է Սբ. Հռիփսիմե եկեղեցին: Հետագայում կառուցվել են նաև աղյուսաշեն պարիսպները, շրջանաձև բուրգերը, զանգակատունը, միաբանության երկհարկանի շենքը:

 

Շարունակեցինք ճանապարհը և հասանք հրապարակ,այտեղ տեսանք գեղեցիկ վայրեր,այցելեցինք Հովհաննես Հովհաննիսյանի տուն — թանգարան։ Էջմիածինի ամանորյա տոնավաճառը։

Էջմիածին

Էջմիածին կամ Մայր աթոռ սուրբ Էջմիածին այժմ հայտնի է որպես Էջմիածին։ Էջմիածնի նախկին անունը Վաղարշապատ է։ Էջմիածինը գտնվում է Արմավիրի մարզում, որի ամենամեծ քաղաքն է: Էջմիածնի 5 եկեղեցիներն են՝ Մայր աթոռ սուրբ Էջմիածին, Սուրբ Հռիփսիմե, Սուրբ Գայանե, Սուրբ Շողակաթ և Սուրբ Մարիամ Աստվածածին։ էջմիածինն միացված է Երևանին գյուղերով, Էջմիածնից դեպի Երևվան մայրուղիով 15-16 կմ է։ Էջմիածինը ժամանակի ընթացքում ունեցել է տարբեր անուններ, որոնցից են՝ Ավան Վարդգեսի կամ Վարդգեսավան, Արտեմեդ կամ Արտիմեդ, Իեջմիածին, Կայնեպոլիս, Ուչքիլիսա, Քաղաքամայր, Քաղաքուդաշտ, և Վաղարշապատ, ինչպես նաև տարածում չգտած Նոր Քաղաք անվանումը:

Էջմիածնի Մայր Տաճար

Էջմիածնի Մայր Տաճար, Հայ Առաքելական Եկեղեցու գլխավոր կրոնական շինությունը, վաղ քրիստոնեության շրջանի հայ եկեղեցական ճարտարապետության կոթողներից մեկը, որի մի շարք լուծումներ հիմք հանդիսացան բազմաթիվ հայկական եկեղեցիների կառուցման համար։ Տաճարը կառուցվել է IV դարի սկզբներին՝ Հայաստանում քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակելուց անմիջապես հետո` հեթանոսական տաճարի տեղում (Ավագ խորանի տակ պահպանվել է հեթանոսական ատրուշանը)։ Մայր Տաճարը կառուցվեց Հայ Եկեղեցու առաջին հայրապետի՝ Ս. Գրիգոր Լուսավորչի կողմից։ Գիշերային մենության մեջ, մտորումներով տարված Լուսավորիչը մի հիասքանչ տեսիլք տեսավ. Աստծու Միածին Որդին իջավ երկնքից եւ ոսկե մուրճով հարվածեց գետնին՝ ցույց տալով այն վայրը, ուր պետք է կառուցվեր Էջմիածնի Սուրբ Տաճարը։ Ս. Գրիգոր Լուսավորիչն ու Ս. Տրդատ թագավորի ընտանիքը ժողովրդին առաջնորդեցին Միածնի իջման վայրը եւ կառուցեցին Մայր Տաճարը։ Սուրբ Էջմիածինը նաեւ կոչվում է «լույսով լուսավորված», քանի որ ոչ թե կառուցվեց մահկանացու ճարտարապետների կողմից, այլ հիմնվեց երկնավոր Ճարտարապետի կողմից, որն իր լույսով լուսավորելով, ուրվագծեց նոր եկեղեցին։ Պեղումների ժամանակ 5-րդ դարի շինության ներսում հայտնաբերվեց նաեւ թրծած կավից պատրաստված հնոցատիպ կրակարան, որի մեջ դեռ մնացել էին ածխի մնացորդներ։ Հատկանշական է, որ հայտնաբերված հնագույն ավագ խորանի հիմնաքարն անմիջապես կրակարանի վրա է եղել, ինչը խորհրդանշում է քրիստոնեության հաղթանակը հեթանոսության հանդեպ։

ejmiacin

Սուրբ Գայանե եկեղեցի

Սբ. Գայանե եկեղեցի, գմբեթավոր բազիլիկ տիպի եկեղեցի Էջմիածին քաղաքում, Հայ Առաքելական Եկեղեցու գլխավոր սրբավարյերից մեկը, հայկական ճարտարապետության հուշարձան: Պլաստիկ և ավարտուն այս շինությունը զուրկ է հատուկ դեկորատիվ տարրերից: Իր տիպով՝ գմբեթավոր բազիլիկ տիպի եկեղեցի է, ունի դասական, պարզ ձև։ Կառուցվել է շուրջ 630 թ.՝ տեղում եղած մատուռի փոխարեն, Սուրբ Գայանե կույսի գերեզմանի վրա։ Եկեղեցու բոլոր տարրերը՝ թաղերը, կամարները և այլն, ներդաշնակ են ու խոսուն։ Ավագ սեղանի տակ գտնվում է Սբ. Գայանեի տապանաքարը։

700x467-regeri-chapjyfjbhg

 

Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի

Էջմիածնի Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցի, հայկական նշանավոր եկեղեցի Էջմիածին քաղաքում: Ներառված է UNESCO-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակի մեջ: Եկեղեցին հիմնադրվել է 618 թ. Կոմիտաս Ա Աղցեցի կաթողիկոսի կողմից՝ վայրում, որտեղ ըստ ավանդության նահատակվել և թաղվել է Սուրբ Հռիփսիմե կույսը: Եկեղեցին հայ ճարտարապետության գլուխգործոցներից մեկն է: Պատկանում է կենտրոնագմբեթ խաչաձեւ տիպի եկեղեցիներին, աչքի է ընկնում իր ճարտարապետական ձևերի պարզությամբ ու վեհությամբ: Հռիփսիմե կույսի գերեզմանը գտնվում է եկեղեցու ավանդատան տակ:

4141 (1)

 

 

Yerevan State University

Bw1NSMHXrLTpU2rbwqYConIFCQ

Yerevan State University (YSU; Armenian: Երևանի Պետական Համալսարան, ԵՊՀYerevani Petakan Hamalsaran), also simply University of Yerevan, is the oldest continuously operating public university in Armenia. Founded in 1919, it is the largest university in the country. It is thus informally known as Armenia’s “mother university” (Մայր ԲՈւՀ, Mayr Buh). Of its 3,150 employees, 1,190 comprise the teaching staff which includes 25 academicians, 130 professors, 700 docents (associate professors), and 360 assistant lecturers. The university has 400 researchers, 1,350 post-graduate students, and 8,500 undergraduates, including 300 students from abroad.

Instruction is in Armenian, but instruction in Russian and English for foreign students is arranged according to need. The academic year is from September 1 through June 30.

In 2010, according to University Ranking by Academic Performance (URAP), it is the 1st-ranked university in Armenia and the 954th in the world, of total 20,000 institutions included in the list.

Музей Ереванского Государственного Университета

Для любого цивилизованного государства одним из важнейших образовательных и культурных начинаний всегда было основание университета. Не стала исключением в этом плане и Первая Республика Армения.

16 мая 1919 г. Совет министров РА принимает решение об основании в Ереване университета. 31 января 1920 г. в здании торговой школы Александрополя (современный Гюмри) прошла торжественная церемония открытия университета Армении, в которой приняли участие как руководители республики, так и многочисленные иностранные гости. Занятия в университете начались 1 февраля 1920 г. с лекции выдающегося армениста Степана Малхасянца.

Q7GgpekZeDfBHV0a3xAd3pVcdr

В первый учебный год в университете действовал один – историко-языковедческий факультет, в университете обучались 262 студента и работали 32 преподавателя. К чести первого ректора университета Юрия Гамбаряна следует отметить, что с первого же года основания в университет на преподавательскую работу были приглашены знаменитые преподаватели, окончившие зарубежные вузы и имевшие опыт педагогической и научной работы: Акоп Манандян, Манук Абегян, Степан Малхасянц и др. После установления в Армении советской власти, 17 декабря 1920 года по приказу первого наркомпроса Арм. ССР Ашота Оганесяна “О реорганизации университета Еревана” университет Армении был переименован в Ереванский народный университет. Ректором вновь открытого народного университета был избран арменист, профессор Акоп Манандян.

В 20-е гг. прошлого века университет действовал на первом этаже двухэтажного туфового черного здания учительской семинарии на ул. Астафяна (современная улица Абовяна). В народном университете действовало всего 2 факультета: обществоведения и естествознания. Но уже с октября 1921 г. в университете было уже 5 факультетов: естествознания, востоковедения, советского строительства, технический и педагогический. Впоследствии факультет естествознания был переформирован в сельскохозяйственный, а в марте 1922 г. был открыт также и медицинский факультет.

Согласно решению правительства от 20 октября 1923 г., народный университет был переименован в государственный университет. В соответствии с этим статус и ответственность главного университета страны возросли, но вместе с тем требования, предъявляемые к вузу, стали строже. Руководство университета после тщательного отбора пригласило ученых, окончивших зарубежные вузы, владевших несколькими иностранными языками и имевших богатый педагогический опыт.

В 1933-1934 учебном году в университете действовали экономический, естественно-исторический, историко-языковедческий, физико-математический и педагогический факультеты. В 1934 г. педагогический факультет отделился, и на его основе был сформирован педагогический институт (в настоящее время – Армянский государственный педагогический институт им. Х. Абовяна). В том же учебном году факультет естествознания был разделен на 2 факультета: биологический и химический.

Таким образом, с 1935-1936 учебного года в университете формируются и начинают действовать 8 факультетов: исторический, филологический, юридический, геолого-географический, химический, физико-математический, биологический. В 1945 г. был открыт и факультет международных отношений, действовавший до 1953 г. В 1957 г. к государственному университету в качестве отдельного факультета присоединяется институт русского и иностранных языков, который в 1961 г. вновь отсоединяется.

В 1959 г. от физико-математического факультета отделяется и приобретает самостоятельность физический факультет, от которого в 1975 г. был отделен факультет радиофизики.

В 1991 г. в Ереванском государственном университете было уже 17 факультетов, которые готовили кадры по 32 специальностям.

1960-1990-е гг. стали беспрецедентными годами развития в жизни университета: был сформирован ряд новых факультетов, созданы новые научные лаборатории, основан центр арменистики. Значительным образом была оживлена издательская работа: помимо учебных пособий и учебников, были изданы научные работы знаменитых преподавателей, научные журналы, различные сборники и т.д.

В 1994 году был основан Иджеванский филиал ЕГУ. В филиале действует 4 факультета, на которых обучается около 1700 студентов.

1995-1996 учебный год ознаменовал начало нового учебного процесса Ереванского государственного университета. В соответствии с международными критериями, в целях получения качественно нового университетского образовательного статуса, ЕГУ, как и большинство армянских вузов, перешел на двухступенчатую систему образования.

С середины 90-х годов по настоящее время была проделана последовательная работа по разработке и внедрению критериев образовательных программ бакалавриата и магистратуры, критериев, связанных с улучшением учебного процесса. Для того, чтобы сделать процесс обучения более гибким, была разработана и применяется система оценивания знаний, которая предусматривает текущие экзамены по специальным предметам.

В университете также действует третья ступень образования, по программе которой осуществляется постдипломная подготовка – трехлетнее образование в аспирантуре. Обучение завершается защитой аспирантом диссертации и присвоением ему ученой степени кандидата наук. В университете действует 12 специальных диссертационных советов.
До настоящего времени ЕГУ дал около 100 тысяч выпускников. На 19 факультетах, действующих сейчас в университете, обучаются специальностям около 20 тысяч студентов.

Մեկ օր Գյումրիում

Գյումրին Հայաստանի հնագույն բնակավայրերից է։ Նրա պատմությունը սկիզբ է առնում դարերի խորքից։ Ի սկզբանե կոչվել է Կումայրի, հետագայում մինչև 1840 թվականը՝ Գյումրի, 1840-1924 թթ.-ին՝ Ալեքսանդրապոլ, 1924-1990 թթ.-ին՝ Լենինական, 1990-1992 թթ.-ին Կումայրի, այժմ՝ Գյումրի։ Գյումրին բնակչության քանակով ու մշակութային նշանակությամբ Հայաստանի երկրորդ քաղաքն է, գտնվում է հյուսիս-արևմտյան մասում՝ Շիրակի մարզում, Ախուրյան գետի ձախ ափին, մայրաքաղաք Երևանից 126 կմ հեռավորության վրա։ Տարածքը՝ 3626 հազար։ Ծովի մակարդակից բարձր է ավելի քան 1500 մ։ Քաղաքի կարգավիճակ ունի 1837 թ․-ից։

Ինչքան ասեք կարող եմ խոսել այս օրվա մասին: Մենք հանդիպեցինք Սասունցի Դավիթի կայարանում,մի որոշ ժամանակ անց ՝ ընկեր Սամվելը մեզ ուղեկցեց դեպի գնացքը: Մենք ուրախ էինք և չգիտեինք թե մեզ ինչ է սպասվում: Երբ նստեցինք գնացք սկսեցինք՝ զրուցել, խաղեր խաղալ,երժաշտություն լսել և այլն: Ամեն մեկս ուրախ էինք նաև նրանով , որ մեզ ուղեկցում էր ընկեր՝ Սամվելը, քանի որ նա բոլորիս հասկանում է ամեն պարագայայում:

Երբ հասանք՝ մենք ցանկացանք արաջինը գնալ հրապարակ: Ճանապարհին տեսանք, այս հին փողոցը և ոչմեկս չկարողացանք անտարբեր անցնել այս փողեցով:

Երբ միքիչ արաջացանք տեսանք այս հրաշալի եկեղեցին,մենք ցանկացանք մտնել այս եկեղեցին մտնելով այնտեղ տեսանք նրա հրաշալի գեղեցկությունը:

Միքիչ քայլեցինք, և վեջապես հասանք հրապարակ: Մեզ այն միանգամից գրավեց՝ արաջինը ինձ դուր եկավ տոնածառը, ապա նրա կողքի եղևնինները: Ապա միքիչ զբոսնելով բարձրացանք՝ Մաքսիմ Գորկու Անվան Կենտրոնական Այգի սա մի գեղեցիկ, կանաչ, ընդարձակ տարածք է զբոսայգիներով և երեխաների համար խաղային հարմարություններով: Բացի խաղահրապարակներից մենք տեսանք բազմաթիվ արձաններ և հուշարձաններ:

Առաջ շարժվեցինք քայլեցինք, և հանկարծակի տեսա այս քարերով լի քանդվաց տնակը, և ես չկարողացա անտարբեր անցնել և չնկարել այս պատկերը:

Մեզ հետ ճանապարհին՝ մի հատ շունիկ միյացավ կարելի է ասել նա մտերմացավ մեզ հետ, և մենք որտեղ գնում էինք նա մեզ հետ գալիս էր: Ես նրա անունը դրեցի Քոթո: Ճանապարհին երբ քայլում էինք, կաթիլ-կաթիլ անձրև էր գալիս, և ինձ համար միքիչել՝ ռոմանտիկ տրամադրություն էր բացվում: Չեմ ցանկանում շատ-շատ գրել և ձեզ ձանձրացնել, ուղակի ցանկանում եմ ասել, որ ես ունեցա հրաշալի և անմոռանալի օր, որը կյանքում չեմ մոռանա: Երբ հասանք Կայարան ես մի պահ տղրեցի, և չէի ցանկանում գալ Երևան, ցանկանում էի մնալ Գյումրիյում և տեսնել ավելին: Ցանկանում եմ, գնալ՝ Գյումրի բայց այս անգամ ոչ մեկ օրով այլ երեք մերսի շատ՝ ընկեր Սամվել այսպիսի հիյանալի օր մեզ մատուցելու համար: