21.01.2022

Ուսումնասիրել տրված հանելուկները.

  • ինչի՞ հիմա վրա են կազմվել
  • առանձնացնել օրնակներ ըստ կազմված ձևի

Մի բան կաբան չի նմանի,
Ձու կածիհավ չի նմանի,
Չորս ոտք ունիկով չի նմանի,
Շատ կաշխատիմարդ չի նմանի:
(մրջյուն ) նմանությունան վրա է հիմնված


Ի՞նչ պարան է,
Ինքն է վրադ փաթաթվում:
(օձնմանություն

Ուր գնամ, հետս է:
(ստվերը) նմանություն

Գընդըլ, մընդըլ տատիկը,
Հանեց վրայի շապիկը,
Փախավ մտավ բաղնիքը:
(կարտոֆիլ) նմանություն

Մի գոմ կա մի խուրձ խոտ մեջը չի
մտնի,
Բայց հազարավոր զորք կա մեջը:
(մրջնանոցբնութագրում

Քույր ու եղբայր ենմեկն առավոտն է ծնվումերեկոյան մեռնում,
Մյուսը երեկոյան ծնվումառավոտը մեռնում:
(արևլուսինբնութագրում

Գլխին տուր,
Մեջը կուլ տուր:
(ընկույզբնութագրում

Սպիտակ է կաթի նման,
Կարմիր է վարդի նման,
Ման կգա մարգի նման:
(աքաղաղբնութագում

Թռչում է, թռչուն չէ,
Փոքրիկ է, մրջյուն չէ:
(մեղու) բնութագիր

  • փորձել գրել հանելուկներ

Երկնքում է բայց ամպ չէ։

կլոր է բայց լուսին չէ։

Արև

18.01.2022- Դոնալդ Բիսեթ պատմություն

  1. Կարդացեք Դոլադ Բիսեթը փոքրիկ պատմությունները:

Գեղեցկուհի կովի մասին

Եղել է, չի եղել, մի կով է եղել։ Անունն էլ՝ Գեղեցկուհի։ Նա, իսկապես, երկար ու սեւ թարթիչներով գեղեցկուհի էր։

Գեղեցկուհին արածում էր այն մարգագետնում, որտեղ ուղտափուշ էր աճում։ Շա֊ա֊ա՜տ ուղտափուշ։ Բայց Գեղեցկուհին ուղտափուշ չէր սիրում։

Երեկոները, երբ մութն ընկնում էր, նա այլեւս խոտ չէր արածում, այլ նայում էր, թե ինչպես են իրար ետեւից երկնքում վառվում աստղերը։ Երբեմն նա տխուր բառաչում էր, որովհետեւ ոչ ոք չկար, որ հետը խաղար։

Մի անգամ Գեղեցկուհին նույնիսկ մի երգ հորինեց․

Վառվիր աստղ, եւ փայլիր,
Մութ երկնքում դու թարթիր,
Ընկեր գտիր, որ խաղամ,
Եվ հետը խոտ որոճամ։

Ը՜մ֊մո՜ւ֊ո՜ւ֊ո՜ւ֊ո՜ւ…

Եվ աստղն էլ նրան այսպես պատասխանեց․

Իմ խորհուրդը դու լսիր,
Պառկիր, պառկիր ու քնիր,
Ի՜նչ ես բարձր բառաչում։
Բառաչում ես՝ ձանձրացնում,
Բայց թե որ շատ ես ուզում,
Մութ երկնքում կշրջեմ
Եվ քեզ ընկեր կգտնեմ։

Պատահաբար այս զրույցը լսեց Լուսնի վրայի մարդը։ Նա աստղին ասաց, որ անհանգստանալու հարկ չկա, որ հենց ինքն էլ կօգնի Գեղեցկուհուն՝ մի ընկերուհի գտնել։ Եվ վերցնելով դույլը, բահը, երկաթե սկուտեղն ու մագնիսը, նա առանց երկար֊բարակ մտածելու Լուսնից ցած թռավ Երկրի վրա։ Իսկ չմոլորվելու համար լուսնի ճառագայթն ուղղեց դեպի այն մարգագետինը, որտեղ արածում էր Գեղեցկուհին։

Վայրէջք կատարելով, նա առաջին հերթին բահով քանդեց հավաքեց ուղտափշերը, լցրեց դույլի մեջ ու տարավ հեռու՝ թափելու։ Բայց դեռ մնում էր ամենագլխավոր գործը՝ ընկերուհի գտնել Գեղեցկուհու համար։ Հանկարծ նա լսեց, որ քիչ հեռվում ինչ֊որ մեկը փնչացնում է։

Ագաթա խխունջ էր․ նա մի կարեւոր տեղ էր շտապում։

Գեղեցկուհին էլ տեսավ խխունջին։ Շատ ուրախացավ ու լիզեց խխունջի գլուխը։

— Օգնեցե՜ք,— գոչեց Ագաթան։

Լուսնի մարդն ու Գեղեցկուհին ուզեցին օգնել, բայց խխունջի հետքն էլ չէր մնացել։

— Օգնեցե՜ք,— չգիտես որտեղից, բայց հավանաբար, կովի բերանից հազիվ լսվեց խխունջի ձայնը։

Կովը բերանը բացեց, եւ իսկապես, այնտեղից դուրս սողաց Ագաթա խխունջը։

— Դու կարող ես նորից ինձ լիզել, միայն թե՝ զգույշ,— ասաց խխունջը։

Գեղեցկուհին մի քիչ անհարմար զգալով, նորից, բայց այս անգամ շատ զգույշ, լիզեց խխունջի խեցին։

— Ի՜նչ լավ է,— ասաց Լուսնի մարդը։— Հիմա դու ընկերուհի ունես, եւ ես հանգիստ խղճով կարող եմ տուն վերադառնալ։ Քո կողմից էլ կբարեւեմ աստղին։ Բոլոր ուղտափշերը արմատախիլ եմ արել եւ նետել եմ, իսկ դույլ ու բահը նվիրում եմ քեզ։ Կարող ես դրանցով խաղալ որքան սիրտդ ուզի։ Ցտեսություն, իմ Գեղեցկուհի։

Եվ այս խոսքի վրա Լուսնի մարդը ցատկեց անցավ կովի վրայով։

— Հիմա իմ մասին էլ երգ կհորինես,— գոչեց նա։

Հավանաբար, նա հիշեց այն կովի մասին հորինված երգը, որը ցատկել էր Լուսնի վրայով։

Հետո նստեց երկաթե սկուտեղին ու վեր նետեց մագնիսը։ Մագնիսը իր ետեւից քաշեց սկուտեղը։ Եվ այսպես, մարդը հասավ մինչեւ Լուսին․ որսում էր մագնիսը ու վեր նետում, իսկ մագնիսն էլ դեպի իրեն էր քաշում երկաթե սկուտեղը։

Երբ աստղը իմացավ, որ Գեղեցկուհին ընկերուհի է գտել, շատ ուրախացավ եւ սկսեց ավելի պայծառ փայլել։ Լուսինը՝ նույնպես։

Փոքրիկ վագր Բինքիի մասին, որի շերտերն անհետացել էին

Մի անգամ վագր֊մայրիկը որոշեց քաղցր կարկանդակ թխել։ Նա այնպիսի ջանասիրությամբ էր շաղում խմորը, որ ալյուրն ու շաքարափոշին բռնել էին ամբողջ խոհանոցը։

Հենց այդ պահին էլ ծնվեց փոքրիկ Բինքին։ Վագր֊մայրիկը նայեց փոքրիկին ու զարմացավ․

— Իսկ ո՞ւր են կորել խո շերտերը։ Ինչ արած… Թեկուզ առանց շերտերի էլ, միեւնույն է, մենք կսիրենք քեզ։

Բայց Բինքին գիտեր, որ վագրերը պետք է շերտավոր լինեն։ Եվ նա, առանց ժամանակ կորցնելու, վազեց իր շերտերը որոնելու։

Սկզբում նա հանդիպեց մի սերժանտի։ Սերժանտի թեւքին երեք շերտ կար։

— Խնդրում եմ, այդ շերտերից մեկն ինձ տուր,— աղերսեց Բինքին։

— Զգաստ կանգնիր, երբ զինվորականի հետ ես խոսում,— փոքրիկ վագրի վրա բղավեց սերժանտը։— Ես ավելորդ շերտեր չունեմ, որ քեզ տամ։

Բինքին շարունակեց ճանապարհը եւ մի թուջե ցանկապատ տեսավ։ Մի մարդ ներկում էր այդ ցանկապատը։ Բինքին այնքան սպասեց, մինչեւ նա ավարտեց գործը։ Ու երբ մարդը հեռացավ, Բինքին նախ մի կողով, հետո մյուսով հպվեց ցանկապատին։ Ներկը քսվեց նրա մորթին, եւ փոքրիկ վագրը դարձավ շերտավոր։

Բինքին վազելով տուն եկավ, որպեսզի մայրիկին ցույց տա իր շերտերը։ Բայց շատ շոգ էր, արեւը սաստիկ կիզում էր, եւ ներկն սկսեց հալվել ու ծորալ, այնպես որ քիչ անց Բինքիի վրա դարձյալ ոչ մի շերտ չմնաց։

Այդ պահին էլ նա հանդիպեց զեբրին։ Բինքին զարմանքից քարացավ․ ինչքա՜ն շատ շերտեր կան զեբրի մեջքին։

Եվ դա շատ անարդար բան էր։

Բինքին նստեց ու սկսեց աղիոզորմ լաց լինել։

— Ինչո՞ւ ես լալիս, փոքրիկ,— հարցրեց նրան զեբրը։

— Ի՜֊ի՜֊ինչո՞ւ ես շերտավոր չեմ,— բողոքեց Բինքին։

— Խե՜ղճ փոքրիկ,— ասաց զեբրը եւ քնքշորեն լիզեց Բինքիին։— Իսկ դու լավ համ ունես, շատ հաճելի համ։— Եվ նա նորից լիզեց։— Քաղցր կարկանդակի համ է…

Նա շարունակեց լիզել Բինքիին, եւ հանկարծ փոքրիկ վագրի մեջքին մեկը մյուսի ետեւից հայտնվեցին մուգ շերտերը։

Նա տուն վազեց ու ձայն տվեց մորը․

— Մայրի՜կ… Տե՜ս, ես էլ եմ շերտավոր։

— Իսկապես,— ուրախացավ վագր֊մայրիկը։— Ո՜ւմ մտքով կանցներ… Երեւի շաքարափոշին ու ալյուրն են ծածկել քո շերտերը, երբ ես քաղցր կարկանդակ էի թխում։

Վագր֊մայրիկը շատ գոհ էր եւ զեբրին թեյի հրավիրեց։


Թեյելիս զեբրը մի խուրձ խոտ կերավ, իսկ Բինքին՝ մի կտոր քաղցր կարկանդակ։

Ղիփն ու գիհին

Հեռավոր, շատ հեռավոր ժամանակներում բլուրների միջեւ ընկած աճում էր գիհին։

Նա երբեք քաղաք չէր տեսել, բայց շատ լավ գիտեր, թե ինչպիսին է քաղաքի կյանքը, որովհետեւ քամին միշտ էլ նորություններ էր բերում։

Քամին ծովից թռչում էր նախ դեպի քաղաք, իսկ հետո անմարդաբնակ կանաչ բլուրներով հասնում էր հովիտ, որտեղ աճում էր գիհին։ Եվ ծառը մերթ լսում էր ծովային շոգենավերի շչակների ձայնը, մերթ շների հաչոցը, մերթ մանուկների ծիծաղը, մերթ էլ ինչ֊որ մեկի հեռախոսային զրույցը։ Նրան էին հասնում ճայերի ճիչերն ու շոգեքարշերի սուլոցները։ Քամին նրան էր հասցնում բազմաթիվ ձայներ։

Գիհին սիրում էր լսել քամուն, ու երբ քամին մեղմանում էր, ծառն սկսում էր ձանձրանալ ու իրեն միայնակ էր զգում։ Շուրջը ոչ ոք չկար, միայն արեւն էր գլխավերեւում, կամ էլ լուսինն ու աստղերը։ Երբեմն նրա ճյուղերին նստում էին թռչունները, բայց դա էլ հազվադեպ էր պատահում։

Եվ մի գեղեցիկ առավոտ գիհին հանկարծ լսեց՝ թըմփ, թ ը մ փ, Թ Ը Մ Փ․ ձայնն ավելի էր սաստկանում, ս ա ս տ կ ա ն ո ւ մ, Ս Ա Ս Տ Կ Ա Ն Ո Ւ Մ։ Եվ հետո բլրակի գագաթին հայտնվեց Փ Ի Ղ Ը, որի անունը Ղ Ի Փ էր։

— Բարեւ,— ասաց փիղը։

— Բարեւ,— պատասխանեց գիհին։— Քո անունը Կենգուրո՞ւ է։

— Ինչպես թե… Ես փիղ եմ, անունս էլ՝ Ղիփ է։

— Ա՜֊ա՜,— ասաց գիհին։— Ուրախ եմ որ քեզ տեսա։

— Գիտե՞ս,— ասաց Ղիփը,— մեջքս քոր է գալիս։

Փիղը նստեց գիհու տակ ու մեջքը սկսեց քսել ծառաբնին։ Եվ քորն անմիջապես անցավ։

Եվ գիհին նրան առաջարկեց․

— Այն դեզից մի խուրձ խոտ վերցրու, նստիր կողքիս եւ մի քիչ զրուցենք։ Իսկ թե ուզենաս, ես նորից կքորեմ քո մեջքը։

Ղիփը մի խուրձ խոտ բերեց ու նստեց գիհու տակ, խոտն էլ դրեց կողքին, որ սիրտն ուզելուն պես՝ մի քիչ ուտի։ Փղերը խոտ շատ են սիրում։ Շոկոլադով թխվածքն էլ են սիրում, միայն թե Ղիփը թխվածք չուներ։

Այսպես նստած զրուցեցին, հետո փիղը ննջեց։ Եվ հովտում դարձյալ տիրեց լռություն։

Հանկարծ, որտեղից որտեղ, հայտնվեց մի պառավ։ Նստեց նրանց կողքին ու սկսեց կար անել։ Կարը արեց֊վերջացրեց եւ այն է ուզում էր ասեղը պահել, բայց անզգուշաբար ձեռքից գցեց խոտի դեզի մեջ։

Այո՜, հեշտ բան չկարծեք խոտի դեզում ասեղ գտնելը։

— Արթնացի՛ր,— ձայն տվեց նա փղին։— Օգնի՛ր, որ գտնեմ իմ ասեղը։

— Ղիփը արթնացավ ու մտածեց․ «Իհարկե, հեշտ բան է խոտի դեզում ասեղ գտնելը․ ոչ ոքի համար հեշտ բան չէ, բացի փղից»։

Նա կնճիթը ձգեց, փչեց խոտի վրա․ խոտը ցրիվ եկավ, իսկ ասեղը մնաց այնտեղ, ուր ընկել էր։ Չէ՞ որ ասեղը խոտից ծանր է։

— Այ ապրես,— ասաց պառավը եւ փղին շոկոլադով թխվածք տվեց։

Երբ պառավը գնաց, Ղիփը նստեց գիհու տակ, սկսեց խոտ ուտել, քորեց մեջքը, իսկ հետո ականջ դրեց քաղաքային նորություններին, որոնք բերում էր քամին։

Գիհին շատ ուրախ էր, որ փիղն ընդմիշտ մնաց իր հետ։

Նելսոնն ու Հավը

Ամառային մի տաք երեկո դեպի այն սյունը, որի վրա կանգնած է ծովակալ Նելսոնի արձանը, սահեց մի թեթեւ ամպիկ։

— Բարի եղիր, լվա ինձ,— խնդրեց նրան ծովակալ Նելսոնը։

— Հաճույքով,— պատասխանեց ամպիկը, եւ լորդ Նելսոնին անձրեւով ողողեց ու նրա դեմքից մաքրեց կուտակված փոշին։

— Շնորհակալություն,— ասաց Նելսոնը։— Դու երեւի կախարդակա՞ն ամպիկ ես։

— Թերեւս, միլորդ,— պատասխանեց ամպիկը։

— Իհարկե, կախարդական ես,— ասաց լորդ Նելսոնը։— Միայն կախարդական ամպերն են խոսել կարողանում։ Լսիր, ամպիկ, ես այսպես միայնակ շատ եմ տխրում ու ձանձրանում։ Մեկը չկա, ուրի հետ մի քիչ գոնե զրուցեմ։

— Իսկ դու հեռադիտակով նայիր,— ասաց ամպիկը,— ու եթե մեկնումեկին կտեսնես եւ կկամենաս զրուցել հետը, ես լուր կտամ նրան։

Ծովակալ Նելսոնը հեռադիտակը մոտեցրեց աջ աչքին (ձախ աչքը նա կորցրել էր ճակատամարտի ժամանակ) եւ զննեց Թրաֆալգարյան հրապարակը, հետո Սթրենդն ու Ռայթհոլլը, եւ նույնիսկ սուրբ Մարտինի նրբանցքը․ եւ հենց այդ նրբանցքում էլ տեսավ փողոցն անցնող մի հավի։

— Իսկ ինչո՞ւ է հավը կտրում֊անցնում փողոցը,— հարցրեց լորդ Նելսոնը։

— Չգիտեմ,— պատասխանեց ամպիկը։— Կանչե՞մ նրան։

— Այո, խնդրում եմ,— ասաց լորդ Նելսոնը։

Ամպիկը սահեց հավի վրայով ու ասաց․

— Քեզ հետ լորդ Նելսոնը ուզում է զրուցել։

Հավն իրեն շոյված զգաց եւ շտապեց դեպի սյունը։ Ծովակալ Նելսոնը ցած իջեցրեց նավասանդուղքը, եւ հավը բարձրացավ հուշասյան ծայրը։ Նելսոնը շատ ուրախ էր այդ հանդպիման համար։

— Անունդ ի՞նչ է,— հարցրեց նա։

— Մարթա, միլորդ,— պատասխանեց հավը։

— Հապա, ասա ինձ, Մարթա, ինչո՞ւ էիր կտրում֊անցնում փողոցը,— հարցրեց լորդ Նելսոնը։

— Գիտեք, միլորդ,— պատասխանեց Մարթան,— որեւէ մեկի նախաճաշի համար փողոցի մի կողմում հավկիթ ածելուց հետո, անցնում եմ փողոցի մյուս կողմը, որպեսզի այնտեղ էլ նախաճաշի համար որեւէ մեկը հավկիթ ունենա։

— Հավկի՜թ,— երազանքով կրկնեց լորդ Նելսոնը։

Նա խորը հառաչեց եւ այտի վրայով նույնիսկ մի կաթիլ արցունք սահեց վար։

— Մի լացեք, միլորդ,— ասաց Մարթան։— Ուզո՞ւմ եք, ես այստեղ կմնամ ու ամեն առավոտ ձեր նախաճաշի համար մի հավկիթ կածեմ։

Եվ այդպես էլ արեց։

Երբեմն ամպիկը վերադառնում ր, որպեսզի անձրեւով լվա նրանց։ Հիմա լորդ Նելսոնը զրուցակից ուներ ու այլեւս իրեն միայնակ չէր զգում, ինչպես առաջ։ Եվ, բացի այդ, ամեն առավոտ նա մի թարմ հավկիթ էր ստանում նախաճաշի համար։

2․Փորձեք գրել նմանատիպ փոքրիկ պատմություն:

Այծը որը վախենում էր միջատներ ուտել։

Լինում է չի լինում մի այծ է լինում։ Նրա անունը Թագուհի է լինում։ Նա երկար մազերովկապույտ աչքերով իրական թագուհի էրԹագուհուն միշտ ախոռում էին պահումսակայն մի օր նրան դուրս հանեցին դաշտ արածելու։ Խոտերին նայելով Թագուհինվախենում էր ուտելքանի որ միջատներ կան խոտերի մեջ և չեր ցանկանում վնասելիրենց։ Երեկոյաներբ մութը ընկնում էր նա գնում էր ախոռ և սկսում էր ուտելհավաքված և իր առջև դրված ամբողջ խոտը:

Թագուհին մի մտածմունք ուներ որը ստիպում էր նաև չքնելնա նայում էր հրաշագեղաստղերին և կիսվում էր աստղերից ամենափայլունի հետԱսում էր որ ընկեր է ուզումորը նրանից կտարբերվի , այդ ժամանակ մի աստղ է ընկնում և այծը ժպտում էհասկանալով որ մի օր իր երազանքը կկատարվիՀաջորդ օրը առավոտյան մի կովբերեցինանունը՝ Լյուսնակ։ Այծը և Լյուսնակը սկսեցին արածել միասիննույն դաշտում ։Այծը կիսվում էր իր մտքերով որ միշտ վախեցել է ուտել խոտը այգու քանի որ վախեցել էկսպանի միջատներին։ Լյուսնակը նրան հավաստիացնում էր որ այտեղ միջատ չկա ևնրանք սկսում էին արածել մինչ ուշ երեկո։ 

Արևը ու Փիղը

Անտառի խորքում փղերի մի ամբոխ էր բնակվում։ Սիսիյի որդին՝Վիկին սիրում էր արևըև երբ մի օր դուրս եկավ արևը տեսնելու դունչը բարձրացրեց և արևին իր մեջ քաշեց։

Արևը բղավեց օգնեցեք

Իսկ Վիկին պատասխանեց այսպես ավելի լավ կլինի դու միշտ իմ հետ կլինես։

Երբ մութը ընկավ լուսինը արևին էր ման գալիս բղավելով որտեղ ես արև։ 

Արևը կրկին բղավում էր օգնեք ինձես այստեղ ինձ շատ անհարմար եմ զգում։

Այս ամենը լսում է Վիկին նստում և խոսում է արևի հետ։

Բարև ես Վիկին եմորի կնճիթի մեջ հայտնվել ես դու։

Ես Արևն եմ հանիր ինձ այստեղից , եթե ես ձեզ չջերմացնեմ բոլորդ կմրսեք։

Վիկին պատասխանում է ախր ես քեզ այնքան եմ սիրում որ չեմ կարող քեզ բաց թողնել։Երբ Վիկին քնեց արևը նրան շարժվելով բարձրացրեց երկինք ծանոթացրեց լուսնի և աստղերի հետ։

Նախագիծ աղբի տեսակավորում

Անվանում՝ Աղբի տեսակավորում։

Մասնակիցներ՝ քոլեջի 4-5 տարեկանների խումբ
Դասվար՝ Նարինե Մակարյան
Դասվարի օգնական՝ Էլինա Հակոբյան
Համակարգող՝ Անգելինա Ղազարյան

Նպատակ՝ Սովորել ինչպես են աղբը տեսակավոում, պատրաստել իրեր։

Խնդիրներ՝ 

1․ Ինչպես պետք է տեսակավորել աղբը։

2․ Պատրաստել տարբեր իրեր աղբից ։

2․ Զարգացնել խոսքը։

3․ Ուշադրության զարգացում։

Ընթացքը՝ 

Սկզբում երեխաները կհավաքեն աղբը մեկ պարկի մեջ, որից հետո կփորձեն տեսակավորել ըստ հերթականությամբ։ Աղբը տեսակավորելուց հետո, մենք կպատրաստենք գեղեցիկ և տարբերվող իրեր։

Ակնկալվող արդյունք՝ Աղբից պատրաստված իրերը, երեխաներին բավականին դուր կգա քանի որ նրանք դեռևս չեն տեսել ինչպես են աղբից տարբեր իրեր պատրաստում։

Նախապատրաստած նյութ՝

Տեսանյութ՝

Արդյունք՝

Ճանաչել թռչուններին

Անվանում՝ Ճանաչիր թռչուններին

Մասնակիցներ՝ քոլեջի 4-5 տարեկանների խումբ
Դասվար՝ Նարինե Մակարյան
Դասվարի օգնական՝ Էլինա Հակոբյան
Համակարգող՝ Անգելինա Ղազարյան

Նպատակ՝  Ճանաչել թռչուններին։

Խնդիրներ՝ 

1․ Երեխաները ճանաչում են ավելի շատ թռչունների։

2․Զարգացնել երևակայությունը խաղի միջոցով։

3․ Զարգացնել խոսքը։

4․ Զարգացնել ուշադրությունը։

Ընթացքը՝ 

Երեխաների հետ քննարկում ենք , արդյոք գիտեն թռչուներին և որոնք են նրանք։ Որից հետո տեսանյութի օգնությամբ սովորում ենք նոր թռչունների անվանումներ։ Իսկ հետո փորձում ենք ինքնուրույն բացականչել թռչունների անվանումները , որոնք խառը դասավորված են սլայդում։

Խաղ՝

Հաղորդավարը գնդակը նետում է երեխային և ասում «թռչուններ» բառը: Գնդակը բռնող երեխան պետք է որևէ հայեցակարգ վերցնի, օրինակ ՝ «ճնճղուկը» և հետ գցի գնդակը: Հաջորդ երեխան պետք է թռչնի անուն տա, բայց չկրկնի այն: «Կենդանիներ» և «ձուկ» բառերով խաղն իրականացվում է նույն կերպ:

Նախապատրաստած նյութ՝

Արդյունք՝

Զարմանալի է բայց փաստ է, որ երեխաները սիրում են թռչուններին։ Անկեղծ ասաց այսպիսի դրական էներգիա դեպի թռչունները ենթադրում էի, բայց սա ավելին է ։

Կամակորություն

Ցանկանում եմ խոսել մի մեծ խնդրի մասին ,որը առնչվում է մանկավարժության մեջ։ Կամակոր երեխաներ մանակապարտեզներում,դպրոցներում,քոլեջներում,համալսարաններում շատ-շատ են։ Ոչ բոլոր երեխաներն են կամակոր, այսպիսի երեխաները լինում են աշխույժ, որոշ չափ նաև չենթարկվող։ Կամակոր երեխաներ կան, որոնք չեն ենթարկվում մանկավարաժական խնդիրներին, ես իմ փորձաշրջանի ընթացքում հանդիպել եմ այսպիսի երեխաների։ Բացի կամակոր լինելուց, նրանք նաև ունենում են հիշողություններ օրինակ՝ մայրիկը ծեծում է ինձ, արգելում է բակ իջնել, արգելում է տանը խաղալ այս ամենը խանգարում է երեխային նաև ինքնադրսևորվելու շրջապատում։ Ըստ իմ դիտարկման կամակորությունը առաջանում է տան մթնոլորտից, օրինակ՝ տան միակ երեխան է լինում, ծնողը սկսում է ամեն բան նրան թուլատրել և ոչինչ չմերժել։ Սակայն երբ նրանք գալիս են մանկապարտեզ, դպրոց,քոլեջ,համալսարան ստիպված են լինում որոշ սահմանափակումների ենթարկվել որը նրանց դուր չի գալիս ։ Իմ պրակտիկայի ընդացքում նկատել եմ որ կամակոր երեխաների մեծ մասը նաև լինում է նյարթայն, երբ նրանց ինչ-որ բան ես արգելում նրանք սկսում են բղավել, հարվածել, ամեն բան այլ կողմ են սկսում նետել։ Իմ կարծիքով այսպիսի խնդրի լուծումը պետք է լինի ծնողի և մանկավարժի համատեղ աշխատանքի շնորհիվ։ Լինում են դեպքեր, երբ ծնողը չի համագործակցում մանկավարժի հետ բացականչելով՝ իմ երեխան տանը խելոք է պահում իրան։ Այս պարագայում մանկավարժը չի կարողանում լիարժեք լուծում տալ խնդրին ,սակայն ամեն կերպ փորձում է իր ուժերի չափով լուծում գտնել։ Այս պարագայում մանկավարժը սկսում է հետաքրքրություն առաջացնել, երեխայի մոտ որ նա էլ գա իր կամքով և մասնակցի նախագծին։ Համամիտ եմ այն մտքի հետ, որ ամեն վկայական ունեցող չէ որ կարող է դառնալ լավ մանկավարժ։

Տարվա հաշվետվություն-դեկտեմբեր

Շուտով ավարտին կմոտենա այս հրաշագեղ տարիներց մեկը։ Այս տարի ես տեղափոխվեցի երրորդ և վերջնական կուրսը, որտեղ առարկաներս մասնագիտական են։ Սեպտեմբեր ամսին սկսեցի պրակտիկաները մանկապարտեզում սկզբից փորձում էի երեխաների հետ ընկերանալ, նրանք նույնպես նոր էին հաճախում մանկապարտեզ : Պրակտիկան հաճախում եմ՝ Նարինե Մակարյանի և Էլինա Հակոբյանի խումբ։ Երեխաների հետ շատ եմ կապնվել , նրանք ինձ համար անկրկնելի էակներ են, որոնց հետ հանդիպեցի այս տարվա ընթացքում, նրանք եղան իմ այս տարվա ձեռքբերումներից մեկը։ Իսկ այժմ ներկայացնում եմ իմ կատարած աշխատանքները։

Գործնական աշխատանքները որոնք կատարել եմ մանկապարտեզում կարող եք տեսնել այստեղ ՝

Մասնագիտական զարգացում

Ընկեր Մարիետի դասաժամերին՝ բավականաչափ գիտելիքներ ստացանք , նոր մեթոդներ սովորեցինք որոնք մեզ բավականաչափ օգնեցին։ Մանկապարտեզում և նախագծերի իրականացնելու ժամանակահատվածում այդ մեթոդները ավելի հասկանալի դարձան ինձ համար։

Բաժին՝ Մանկական գրականություն Տարեկան հաշվետվություն՝ Տարեկան հաշվետվություն- մասնագիտական խոսքի զարգացում

Բաժին՝ Մասնագիտական խոսքի զարգացում ։ Տարեկան հաշվետվություն- մանկական գրականություն

Բաժին՝ Բանահյուսություն։ Տարեկան հաշվետվություն՝ Բանահյուսություն- հաշվետվություն

Տնտեսագիտության հիմունքներ դասից ես բավականաչափ բաներ եմ սովորել ապագա մասնագիտությանս վերաբերյալ․ ուսումնասիրել ենք Հ․Հ․ օրենքները, քննարկել ենք մի շատ հետաքրքիր թեմաներ։ Իսկ Մաթեմաթիկական պատկերացումների ձևավորման դասից, քննարկել ենք խաղեր, որոնց մի մասը իրագործել ենք մանկապարտեզում։

Տնտեսագիտություն

Մաթեմատիկական պատկերացումների ձևավորում

Ընկեր Նելլիյի դասի ժամանակահատվածում քննարկում ենք երեխաների Էկոլոգիական դաստիրակությունը, բավականին շատ նախագծեր ենք իրականացրել մանկապարտեզում, որը կարողեք տեսնել ներքևում՝

Բնագիտություն

Ընկեր Գայանե Թերզյանի հետ սովորել եմ ինչպես ճիշտ մատուցել հեքիաթը երեխաներին,որ նրանց նույնպես հաճելի և դուրեկան լինի։

Նախադպրոցական-մանկավարժություն

Ինձ համար կարևոր է նաև երեխաների ֆիզիկական պատրաստվածությունը, որը մեզ դասավանդում է ընկեր Նաիրան։ Ընկեր Նաիրայի դասաժամերին իրականացրել ենք առաջադրանքներ, խաղեր ենք կազմել, որոնք կարողենք իրականացնել խմբերում։ Ինձ շատ է դուր գալիս այս դասաժամը, անգամ կարող եմ ասել որ ժամանակը շատ շուտ է անցնում խաղերի միջոցով։

Ֆիզիկական դաստիարակություն

Ամանորին զուգընթաց երեխաների հետ պատրաստել ենք ամանորյա գլխարկներ և ամանորյա խաղալիքներ։

Տոնական տրամադրություն

Ես այսքանով ավարտում եմ իմ հաշվետվությունը։ Ցանկանալով ձեզ ձեռքբերումներով լի տարի, շնորհավոր ամանոր և սուրբ ծնունդ իմ սիրելի դասավանդողներ։

Բանահյուսություն- հաշվետվություն

Սեպտեմբեր-Հոկտեմբեր հաշվետվություն (ԲԱՆԱՀՅՈՒՍՈՒԹՅՈՒՆ)

22.10.2021

Աիդա Պետրոսյան աշնանային պարտեզ և Սե՞ր, թե՞ հարգանք. կարևորն ազատությունն է

01․10․2021

Ազգային տոները հեթանոսությունից մինչև քրիստոնեություն

Բանահյուսության տեսակներ

14․09․2021

14․09․2021

08.09.2021

Բանահյուսություն- Հաշվետվություն

Առաջադրանք՝

06․11․2021

Կատարած աշխատանքը- 06․11․2021

Առաջադրանքը՝

Ասսու պահած գառը գելը չի ուտի: Հայկական ժողովրդական հեքիաթ

Կատարածս առաջադրանքը-

Ասսու պահած գառը գելը չի ուտի: Հայկական ժողովրդական հեքիաթ

Առաջադրանքը՝

Սասունի Դավիթ էպոս: Սանասար և Բաղդասար

Կատարածս առաջադրանքը՝

Սասունի Դավիթ էպոս: Սանասար և Բաղդասար

Դեկտեմբեր ամսվա հաշվետվություն։

Սասունցի Դավիթ։Ճյուղ երկրորդ։ Մեծ Մհեր

Հետաքրքիր խաղեր

Բնապահպանական խաղերը մանկապարտեզում շատ կարեւոր են շրջապատող աշխարհի, կենդանի եւ անզուգական բնույթի երիտասարդ երեխաների մտքերի ձեւավորման համար: Նրանք կարող են շատ ուրախություն պատճառել երեխաների համար, եթե ուսուցիչը հոգ է տանում բնապահպանական թեմաներով խաղերի բազմազանության մասին: Էկոլոգիական խաղերի առանձնահատկությունը նախադպրոցական տարիքի երեխաների համար այն է, որ երեխային մատուցվող նյութը պետք է ոչ միայն օգտակար եւ տեղեկատվական, այլ նաեւ հետաքրքիր: Հետեւաբար, լավագույնն այն է, որ էկոլոգիական խաղեր անցկացնեն երեխաներին, որ երեխաները ներգրավեն խաղի մեջ ակտիվ մասնակցություն ունենալու համար:

«Խանութ»

Նյութ. Կարտոֆիլ, ճակնդեղ, սոխ, ոլոռ, լոլիկ, վարունգ, լոբի, գազար, խնձոր, սալոր, տանձ, կեռաս, ազնվամորի, վարունգ: 

Կանոններ.

  1. Բարեւ մատուցեք վաճառողին եւ շնորհակալություն գնելու համար: 
  2. Ճիշտ եւ հստակ զանգի բանջարեղեն եւ միրգ, որը դուք ցանկանում եք գնել: 

Խաղի ընթացքը: Ուսուցիչը ասում է. «Եկեք կազմակերպենք խանութ: Խանութն ունի բազմաթիվ բանջարեղեն կամ միրգ: Մենք Կիրիլին նշանակում ենք վաճառող, եւ մենք բոլորս գնորդներ կլինենք: Տեսնենք, թե ինչպիսի բանջարեղեն (պտուղներ) մեր խանութում են եւ կոչում »: Հետագայում բացատրվում է խաղի կանոնները. «Մենք հերթով կվերցնենք խանութը եւ ցանկանում ենք գնել գնումներ: Նախ կգնամ խանութը »: Ուսուցիչը գալիս է խանութ, ողջունում եւ խնդրում է կարտոֆիլ վաճառել: «Վաճառողը» տալիս է կարտոֆիլը (դրեց դրանք սեղանի վրա): Այնուհետեւ երեխաները գալիս են, եւ հոգատարը վերահսկում է խաղի կանոնների իրականացումը:

Բնապահպանական կրթության խաղեր 

«Տուկ-տուկ»

Կանոններ: Միայն այն երեխաները, որոնք նշանակում են մանկավարժը, թողնում են շրջանակը: 

Monetized by optAd360

Խաղի ընթացքը: Երեխաները նստած են մի շրջանում. չորս (նրանց հետ ուսուցիչը համաձայն է այս խաղի մասին) նկարագրում է տարբեր կենդանիներ (կատու, շուն, կով, ձին): Այս երեխաները կանգնած են շրջանագծի ետեւից: «Կատու» գալիս է շրջանագծի եւ բախում է «տուկ-տուկ-տուկ»: Երեխաները հարցնում են. «Ով է այնտեղ»: «Կատու» պատասխանում է «մեւե-մյով-մյով»: «Դա մի կատու է», երեխաները կռահում եւ հարցնում են. «Կաթ եք ուզում»: «Կատու» մտնում է շրջանի կեսին եւ հավանում է կաթը խմել: Կատվի մեջ, «շուն» մոտենում է շրջանին, եւ նմանատիպ հարցեր եւ պատասխաններ կրկնվում են: Հաջորդը թակեք այլ կենդանիների վրա: Խաղը կրկնվում է 2-3 անգամ:

Էկոլոգիական խաղեր

ԲՆԱՊԱՀՊԱՆԱԿԱՆ ԽԱՂԵՐԻ ՆՊԱՏԱԿԸ

Նախադպրոցական հաստատությունում երեխային սովորեցնում են անհրաժեշտ ամեն ինչ: Երիտասարդ տարիքում նա արդեն ունի աշխարհայացք և որոշակի վերաբերմունք շրջակա բնության նկատմամբ:

Էկոլոգիայի վերաբերյալ դիդակտիկ խաղերը նպաստում են երեխայի ճիշտ զարգացմանը:

Էկոլոգիական խաղերը կօգնեն նրան տիրապետել շրջապատող աշխարհին: Նա յուրացնելու է առարկաների եւ բնական երեւույթների միջեւ կապի ճանաչման մեթոդները: Նա կհասկանա, թե ինչպես է բուսական և կենդանական աշխարհը փոխազդում միմյանց հետ: Որ կենդանին որտեղ է ապրում և ինչպես կարելի է պաշտպանել:

Հետաքրքիր ժամանցն օգնում է.

  • համալրել բնապահպանական գիտելիքները, որոնք օգտակար կլինեն ապագայում.
  • զարգացնել այնպիսի դրական հատկություններ, ինչպիսիք են բարությունը, արձագանքելը, ընկերությունը:

Երեխաները սովորում են փոխգործակցել թիմում, լսել և լսել միմյանց: Նրանց վերլուծական ունակությունները ճիշտ կզարգանան ՝ հպում, լսողություն, հոտ, տեսողություն: Խաղերը ուրախություն կպատճառեն երեխային: Նրանց օգնությամբ նա կհասկանա բնական աշխարհում կյանքի սկզբունքները:

ՈՐՈՆՔ ԵՆ ԷԿՈԼՈԳԻԱԿԱՆ ԽԱՂԵՐԸ ԵՐԵԽԱՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ

Մանկավարժներն ու ծնողները կօգնեն երեխաներին սովորեցնել ճիշտ վերաբերվել շրջակա միջավայրին: Նրանց ներկայությունը թիմային խաղում պարտադիր է: Նրանք երեխաներին կասեն, թե ինչպես վարվել:

Կան երկու այդպիսի խաղեր.

  • Ոչխարներ և գայլեր: Funվարճալի ակտիվ խաղ, որի ընթացքում երեխաները պետք է բաժանվեն երկու թիմի: Առաջինի մասնակիցները կլինեն «գայլեր», երկրորդը ՝ «ոչխարներ»: «Ոչխարները» պետք է քայլեն կանաչ սիզամարգով: Ուսուցիչը պատմում է, թե ինչ են ուտում այս կենդանիները, ինչ չափի են, ինչ հնչյուններ են հնչում: Դրանից հետո նա խոսում է գայլերի մասին: Առաջին թիմի անդամները պետք է թաքնվեն: Ուսուցիչը կանչում է նրանց: «Ոչխարները» ցրվում են տարբեր ուղղություններով, և «գայլերը» պետք է բռնեն դրանք:
  • «Իմացեք ձեր շրջապատող աշխարհը»: Հետաքրքիր խաղ, որի հետ ուսուցիչը երեխաներին սովորեցնում է բնությունը ճիշտ ընկալել: Նա նրանց հարցեր է տալիս: Օրինակ, ինչ գույն ունի կեչիի միջքաղաքը, ինչպիսի՞ն է կաղնու տերևների ձևը և այլն: Երեխաները պետք է պատասխանեն նրանց: Ով ճիշտ պատասխանեց, ստանում է մի փոքր պարգև: Համենայն դեպս, դուք կարող եք մասնակիցներին առաջարկել գունավոր թղթից պատրաստված աստղեր: Ով խաղի արդյունքներով ավելի շատ մրցանակներ ունի, նա շահեց:

Այս երկու խաղերը լավագույնս արվում են դրսում ՝ զբոսնելիս: Երեխաները չեն նկատի, թե ինչպես է ժամանակը թռչում, և կսովորեն ինչ -որ օգտակար բան:

Երեխային պետք է սովորեցնել սիրել շրջակա միջավայրը վաղ տարիքից: Սա կօգնի դաստիարակել նրա մեջ բարի և համակրելի մարդ: Նա կսովորի ճիշտ վերաբերվել կենդանիներին, հոգ տանել նրանց մասին: Ապագայում այս գիտելիքները կօգնեն նրան կյանքում: